Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Epika antyczna - charakterystyka

Ostatnio komentowane
Do d**y
Hn 88H • 2016-12-06 20:48:20
Polecam
Ola6a • 2016-12-05 19:19:19
super
sr • 2016-12-05 18:58:48
Dzięki za pomoc!
Uczeń • 2016-12-05 17:25:49
Moja nauczcielka zagroziła mi że pozwie mnie do sądu jak na wypracowania będe kopiowal...
drtjfghjfcghfcgh • 2016-12-05 15:17:27
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Epika antyczna - charakterystyka

Trzech mistrzów

Epika to jeden z trzech rodzajów literackich. Jego wyznacznikiem jest konstruowanie tekstu z elementów takich, jak fabuła, narracja, narrator, bohater, akcja i wątek. Dzieła epickie opowiadają więc jakąś historię. Na epikę starożytną składają się zarówno wielkie formy, takie jak epos, poemat epicki, jak i krótsze: opowiadanie, nowela. Mniejsze teksty epickie najczęściej stanowią tu zresztą część składową eposu czy poematu.

Utwory reprezentujące epikę starożytną mają najczęściej postać wierszowaną i rytmizowaną (tzw. epica poesis). W eposie heksametr, czyli metrum składające się z sześciu stóp, pełni funkcję mimetyczną, to znaczy stanowi środek, za pomocą którego naśladuje się rzeczywistość w ludzkim umyśle. Należy oczywiście pamiętać, że w starożytności nie znano jeszcze rozróżnienia rodzajów literackich, trychotomicznego podziału dokonał bowiem dopiero Diomedes. Ponadto formę pisaną poprzedzała literatura oralna, czyli pieśni wędrownych poetów (aojdów), którzy tworzyli utwory z ludowych baśni, mitów i legend.

Starożytna epika ma wielu przedstawicieli, jednak dalsze losy epiki europejskiej wyznaczyło trzech najwybitniejszych twórców. Chodzi mianowicie o Homera, Hezjoda

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 5 =