Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Elegia - definicja, cechy, przykłady

Ostatnio komentowane
Kosowo zajmuje bardzo szczególne miejsce w serbskiej mitologii narodowej i trzeba o tym p...
Michał • 2017-06-25 17:26:15
genialne
bobo • 2017-06-20 19:33:18
Przepraszam, ale islam nie jest religią a ideologią która podporządkowuje sobie wszyst...
Dyabeł • 2017-06-14 09:57:54
nie wiem o co ci chodzi
To ja • 2017-06-13 20:59:19
Interesujące no ;)
Olcix • 2017-06-13 14:33:24
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Elegia - definicja, cechy, przykłady

Według „Słownika terminów literackich” wywodzi się z Azji Mniejszej (Jonii), a jej rozkwit w poezji greckiej przypadł na przełom VII i VI w. p. n. e. Elegia jest to „gatunek liryki żałobnej, pieśń lamentacyjna bliska trenowi, śpiewana podczas pogrzebu”. Forma ta pojawiła się już w pismach siedmiu greckich mędrców (poprzedzali greckich filozofów), np. u Solona z Aten czy Simonidesa z Keos.

Pierwotnie jednak elegia nie posiadała jedynie wymiaru żałobnego. W liryce rzymskiej np. popularna były elegie miłosne, które pisywał Propercjusz czy Owidiusz. W znaczeniu nowożytnym natomiast (od XVI w.) elegia jest utworem utrzymanym w tonacji pesymistycznej i lamentacyjnej. Jego podstawowy wyznacznik stanowi przede wszystkim tematyka i nastrój, natomiast nie musi on spełniać konkretnych wymogów formalnych.

Elegia jest szeroko reprezentowana przez lirykę światową: występuje np. u Johna Miltona, Johna Donne’a (przedstawiciel siedemnastowiecznej angielskiej poezji metafizycznej) czy u Rainera M. Rilkego („Elegie duinejskie”).

W literaturze polskiej elegie można odnaleźć w twórczości Jana Kochanowskiego, Adama Mickiewicza, Bolesława Leśmiana czy Krzysztofa Kamila Baczyńskiego („Elegia o chłopcu polskim”). Gatunek ten występuje również u Czesława Miłosza i Zbigniewa Herberta.

Polecamy również:

  • Sielanka - definicja, cechy, przykłady

    Sielanka inaczej zwana bukoliką, idyllą, pastorałką – gatunek literatury pastoralnej, którego zawartość treściowa koncentruje się wokół rodzajowych scen z życia pasterzy czy rolników. Forma ta ma rodowód antyczny, wywodzi się z twórczości Teokryta (III w. p. n. e.). Może ona... Więcej »

  • Tren - definicja, cechy, przykłady

    Tren podobnie jak epitafium jest odmianą literatury funeralnej (pogrzebowej). Tren wywodzi się ze starożytnej Grecji, za prekursorów gatunku uznaje się Pindara i Simonidesa z Keos. Jest to utwór żałobny, pisany po śmierci bliskiej osoby, wyrażający uczucia i refleksje cierpiącego podmiotu, ale też... Więcej »

  • Anakreontyk - definicja, cechy, przykłady

    Utwór liryczny, którego nazwa wywodzi się od Anakreonta – greckiego poety żyjącego w VI w. p. n. e. Najbardziej charakterystyczną cechą tego gatunku jest posługiwanie się stałym zespołem motywów: biesiada, wino, kobieta, lira, pieśń. Anakreontyk posiada wesoły i beztroski nastrój... Więcej »

  • Epigramat - definicja, cechy, przykłady

    Nazwa wywodzi się z greckiego słowa epigramma, które znaczy tyle co „napis”. Jest to krótki wierszowany utwór liryczny, najczęściej o lekkiej, żartobliwej treści. Epigramat często ma charakter satyryczny lub filozoficzny. Charakterystyczną cechą tego gatunku jest posługiwanie się... Więcej »

  • Epitafium - definicja, cechy, przykłady

    Zródłosłów wywodzi się z greki: epitaphios znaczy tyle, co „pogrzebowy”. Epitafium to zwięzły, wierszowany utwór liryczny, który nawiązuje do formy napisu nagrobkowego i utrwala pozytywną pamięć o zmarłym. Tradycja tego gatunku sięga V w. p. n. e., czyli czasów wojen... Więcej »

Komentarze (0)
4 + 5 =