Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Elegia - definicja, cechy, przykłady

Ostatnio komentowane
Co oznacza, że dane połączenie jest "szczególnie korzystne"?
ciekawy • 2016-09-29 10:33:28
Dddffcccc
Dddf • 2016-09-28 19:47:57
Super jasno,zwiezle i na temat :)
Olciagw • 2016-09-28 08:38:16
Dobre
nikolas • 2016-09-27 20:21:23
fajne 10/10 polecam stano mi , dzinekuje pani telec ssie pae
michas dyktator • 2016-09-27 18:46:30

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Elegia - definicja, cechy, przykłady

Według „Słownika terminów literackich” wywodzi się z Azji Mniejszej (Jonii), a jej rozkwit w poezji greckiej przypadł na przełom VII i VI w. p. n. e. Elegia jest to „gatunek liryki żałobnej, pieśń lamentacyjna bliska trenowi, śpiewana podczas pogrzebu”. Forma ta pojawiła się już w pismach siedmiu greckich mędrców (poprzedzali greckich filozofów), np. u Solona z Aten czy Simonidesa z Keos.

Pierwotnie jednak elegia nie posiadała jedynie wymiaru żałobnego. W liryce rzymskiej np. popularna były elegie miłosne, które pisywał Propercjusz czy Owidiusz. W znaczeniu nowożytnym natomiast (od XVI w.) elegia jest utworem utrzymanym w tonacji pesymistycznej i lamentacyjnej. Jego podstawowy wyznacznik stanowi przede wszystkim tematyka i nastrój, natomiast nie musi on spełniać konkretnych wymogów formalnych.

Elegia jest szeroko reprezentowana przez lirykę światową: występuje np. u Johna Miltona, Johna Donne’a (przedstawiciel siedemnastowiecznej angielskiej poezji metafizycznej) czy u Rainera M. Rilkego („Elegie duinejskie”).

W literaturze polskiej elegie można odnaleźć w twórczości Jana Kochanowskiego, Adama Mickiewicza, Bolesława Leśmiana czy Krzysztofa Kamila Baczyńskiego („Elegia o chłopcu polskim”). Gatunek ten występuje również u Czesława Miłosza i Zbigniewa Herberta.

Polecamy również:

  • Sielanka - definicja, cechy, przykłady

    Sielanka inaczej zwana bukoliką, idyllą, pastorałką – gatunek literatury pastoralnej, którego zawartość treściowa koncentruje się wokół rodzajowych scen z życia pasterzy czy rolników. Forma ta ma rodowód antyczny, wywodzi się z twórczości Teokryta (III w. p. n. e.). Może ona... Więcej »

  • Tren - definicja, cechy, przykłady

    Tren podobnie jak epitafium jest odmianą literatury funeralnej (pogrzebowej). Tren wywodzi się ze starożytnej Grecji, za prekursorów gatunku uznaje się Pindara i Simonidesa z Keos. Jest to utwór żałobny, pisany po śmierci bliskiej osoby, wyrażający uczucia i refleksje cierpiącego podmiotu, ale też... Więcej »

  • Anakreontyk - definicja, cechy, przykłady

    Utwór liryczny, którego nazwa wywodzi się od Anakreonta – greckiego poety żyjącego w VI w. p. n. e. Najbardziej charakterystyczną cechą tego gatunku jest posługiwanie się stałym zespołem motywów: biesiada, wino, kobieta, lira, pieśń. Anakreontyk posiada wesoły i beztroski nastrój... Więcej »

  • Epigramat - definicja, cechy, przykłady

    Nazwa wywodzi się z greckiego słowa epigramma, które znaczy tyle co „napis”. Jest to krótki wierszowany utwór liryczny, najczęściej o lekkiej, żartobliwej treści. Epigramat często ma charakter satyryczny lub filozoficzny. Charakterystyczną cechą tego gatunku jest posługiwanie się... Więcej »

  • Epitafium - definicja, cechy, przykłady

    Zródłosłów wywodzi się z greki: epitaphios znaczy tyle, co „pogrzebowy”. Epitafium to zwięzły, wierszowany utwór liryczny, który nawiązuje do formy napisu nagrobkowego i utrwala pozytywną pamięć o zmarłym. Tradycja tego gatunku sięga V w. p. n. e., czyli czasów wojen... Więcej »

5 + 1 =