Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Dzień i noc - opis, interpretacja i analiza obrazu

Ostatnio komentowane
Ptaki mają opływowe ciało, które składa się z głowy, szyi, tułowia, skrzydeł oraz...
Dominika • 2015-05-28 13:30:13
OKejjjjjjjj
I'm kox • 2015-05-28 06:48:48
+ trzy zera do liczby
Ciągle załamany • 2015-05-27 23:14:08
To napisał Aleks Sakowski ze szkoły SP 12 w Gdańsku KLASA 5i !!!! On jest downem
gggg • 2015-05-27 13:49:48
Dzięki przydał się bardzo ...
Oliwia 12345 • 2015-05-27 12:07:59
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Dzień i noc” to dzieło, które Max Ernst namalował w latach 1941-1942. Przedstawia ono ponury skalisty krajobraz utrzymany w ciemnej kolorystyce. Dominujący jest tu obraz nocy – granatowe niebo i zarysy głazów. Na ciemnym tle znajdują się jednak ślady dnia, przypominające fotografie tej samej przestrzeni wykonane w porze dziennej. Na owych obrazach miejsca te jawią się zupełnie inaczej – są słoneczne i pełne jasnych barw. Nie przypominają jałowego krajobrazu nocy.

Dzieło Ernsta utrzymane jest w poetyce surrealistycznej. Jego wymowa staje się zrozumiała przede wszystkim w kontekście historycznym, w jakim powstawało. Chodzi o tragizm II wojny światowej, która odcisnęła się na biografii samego artysty. Cudem udało mu się bowiem zbiec z rąk gestapo i wyemigrować z Francji do Stanów Zjednoczonych.

Krajobraz nocny to ziemia jałowa, pozbawiona kolorów i optymizmu. Można odnieść wrażenie, że mamy tu do czynienia ze światem całkowicie zniszczonym przez jakiś kataklizm. Jego wspomnieniem są jedynie optymistyczne fotografie z przeszłości, na których widnieje dawne oblicze krajobrazu. Te optymistyczne inkrustacje w zestawieniu z dominującą szarością i jałowością nie tylko nie rozweselają całości,

Polecamy również:

  • Ubu imperator - opis, interpretacja i analiza obrazu

    „Ubu Imperator” to obraz namalowany przez Maxa Ernsta w 1923 roku. Niemal cały plan dzieła wypełnia olbrzymia, dziwaczna postać przypominająca wielką wieżę. Jej ręce są wzniesione ku górze, posiada nos, a także coś na kształt zielonego szalika. Za postacią, na ziemi rozpościera się jej cień.

Przepisz kod:
wczytaj nowy