Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Dzieci pana astronoma - streszczenie

Ostatnio komentowane
"gliniane, szczelnie zamknięte naczynie", "tajemniczego naczynia", "co znajduje się w pu...
homo sapines • 2016-06-23 05:46:46
też
l • 2016-06-17 07:32:39
Dzięki
Pabelski94 • 2016-06-14 13:28:38
W zdaniu; "Proces sterowania natężeniem prądu w kolektorze przy pomocy niewielkiego pr...
Komp20000 • 2016-06-14 12:30:45
Szkoda, ze w szkołach uczą nas kronik kogoś takiego jak Gall. Człowiek o którym wiado...
Pako • 2016-06-13 18:29:53

Język polski

Dzieci pana astronoma
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Dzieci pana astronoma - streszczenie

Pan Astronom jest roztargnionym naukowcem z głową wiecznie orbitującą wśród gwiazd. Wraz z żoną zamieszkują domek przy ulicy Astronomów, w którym pewnego dnia pojawiają się synek i córeczka – bliźnięta nazwane przez tatę Teleskopkiem i Teleskopką. Dzieci dorastają i zaczynają figlować – za pomocą dwóch lusterek puszczają „zajączki” w okna sąsiadów, czym drażnią ich na tyle, że tato Astronom musi ewakuować je na lody. W drodze dzieci śpiewają wesołą piosenkę o słońcu, później zaś pytają tatę czym ono właściwie jest i  otrzymując w odpowiedzi uczony wykład o gazach i życiodajnym świetle.

Po powrocie do domu Teleskop i Teleskopka postanawiają napisać wierszyk o słońcu i wysłać go na świetlistą planetę za pomocą balonika. Pan Astronom komentuje wówczas, iż żadna z planet nie psoci tak wiele jak jego bliźnięta, a później tłumaczy dzieciom czym są planety. Pociąga to za sobą kolejną zabawę, w której Teleskopka odgrywa rolę słońca, a jej brat i kilkoro innych dzieci stają się planetami, krążącymi wokół niego; teatrzyk kończy się sporym ambarasem i kilkoma siniakami.

Następną zabawą jest wybudowanie przy ulicy Astronomów żywego pomnika wielkiego astronoma – Mikołaja Kopernika – którego rolę

Polecamy również:

5 + 3 =