Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Dramat symboliczny - cechy, definicja, twórcy

Ostatnio komentowane
[url=http://doxycycline100mg.us.org/]doxycycline 100 mg[/url] [url=http://fluoxetine20mg.u...
Charlestuh • 2017-09-26 07:25:37
Pomógł mi ten artykuł
Vanka • 2017-09-26 05:09:10
[url=http://fluoxetine247.us.com/]buy fluoxetine[/url] [url=http://erythromycin500mg.us.or...
Brettdoops • 2017-09-26 02:38:31
[url=http://colchicine247.us.com/]colchicine for sale[/url] [url=http://viagra247.us.com/]...
Charlestuh • 2017-09-26 03:03:13
[url=http://lisinopril20mg.us.org/]lisinopril 20mg[/url] [url=http://fluoxetine247.us.com/...
Aaronutirm • 2017-09-26 09:21:21
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Dramat symboliczny - cechy, definicja, twórcy

Dramat symboliczny to odmiana dramatu, którego główną cechą jest odejście od dosłowności i posługiwanie się symbolem. Właściwe treści i sensy nie zostają więc przedstawione wprost, odbiorca musi się ich doszukać pod warstwą wydarzeń ukazywanych bezpośrednio w toku akcji.

Dramat symboliczny jest z założenia wieloznaczny, oparty na symbolach i niedopowiedzeniach. Ta wieloznaczność łączy się ze złożoną problematyką. Symboliści dążą do ukazania zjawisk metafizycznych, prawd egzystencjalnych, historycznych i społecznych.

Dramat symboliczny zerwał zdecydowanie z realizmem na scenie. Dążył do ukazania poetyckiej interpretacji rzeczywistości, a nie do jej wiernego odwzorowania. Podobnie jak symbolizm w innych dziedzinach sztuki – odwoływał się do intuicji, emocji i stanów mistycznych. Odchodzono od sielskiego obrazowania natury, kierując się w stronę kultury miasta i iluzji sztuki.

Na płaszczyźnie formalnej dramat symboliczny chętnie posługiwał się prozą poetycką. Stosowano obszerne, bogate didaskalia. W tok akcji wplatano wątki baśniowe, fantastyczne i historyczne. Operowano niejednoznacznie określonymi postaciami. Zerwano z przyczynowo-skutkowym łańcuchem zdarzeń na rzecz luźnego układu scen.

Przedstawiciele dramatu symbolicznego

August Strindberg – „Gra snów”, „Sonata widm”
Maurice Maeterlinck – „Ślepcy”, „Intruz”, „Wnętrze”
Henryk Ibsen – „Rosmersholm”
Stanisław Wyspiański – „Wyzwolenie”, „Wesele”, „Legion”
Stanisław Przybyszewski – „ Miasto”, „Śnieg”, „Złote runo”
Antoni Lange – „Wenedzi”
Tadeusz Miciński – „W mroku złotego pałacu, czyli Bazillissa Teofanu”, „Kniaź Patiomkin”
Leopold Staff – „Skarb”

Polecamy również:

  • Dramat naturalistyczny - cechy, przykłady, twórcy

    Dramat naturalistyczny wyłonił się w 2. połowie XIX wieku w sztuce europejskiej. Nastąpiło wówczas odejście od fantastycznej konwencji dramatu romantycznego w stronę realizmu. Wyrastał on z zainteresowania teorią Darwina, poglądami Comte'a, pismami Spencera. Ukazywał człowieka jako istotę determinowaną... Więcej »

  • Dramat ekspresjonistyczny - cechy, twórcy, przykłady

    Dramat ekspresjonistyczny powstał w wyniku przenikania tendencji ekspresjonistycznych do sztuk teatralnych. Zgodnie z tą konwencją nastąpiło zerwanie z obiektywnym odtwarzaniem rzeczywistości na rzecz subiektywizmu, przesady i wyolbrzymienia. Więcej »

Komentarze (0)
5 + 5 =