Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Dramat ekspresjonistyczny - cechy, twórcy, przykłady

Ostatnio komentowane
JEST OKK
THE • 2016-05-27 12:17:41
bardzo dobre na 3+
ktoś • 2016-05-24 20:15:24
słabe, nieprzydatne
ali • 2016-05-24 20:05:25
lol
klah • 2016-05-24 19:54:36
Fajne
Ggjjh • 2016-05-23 18:11:03

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Dramat ekspresjonistyczny - cechy, twórcy, przykłady

nierealistyczna, chętnie sięgano po dekoracje w stylu kubistycznym. Twórcy tego gatunku często mieli ambicje moralizatorskie i agitacyjne. W tym celu stosowano m.in. bezpośrednie zwroty do publiczności. Silne środki wyrazu służyły szerzeniu treści etycznych, religijnych, społecznych i politycznych.

Za prekursorów dramatu ekspresjonistycznego, który zrodził się na początku XX wieku, uważa się Franka Wedekinda i Augusta Strindberga. Największą popularnością dramat ten cieszył się w Niemczech, a szczytowa faza jego rozwoju przypada na lata po I wojnie światowej. Ekspresjonizm często łączył się z symbolizmem, także na gruncie teatralnym.

Przedstawiciele dramatu ekspresjonistycznego

Frank Wedekind – „Puszka Pandory”, „Przebudzenie wiosny”, „Duch ziemi”
August Strindberg – „Taniec śmierci”, „Gra snów”, „Do Damaszku”
Reinhard Johannes Sorge – „Żebrak”
Georg Kaiser – „Die Bürger von Calais”, „Morgen und Mitternacht”, „Der soldat Tanaka”
Ernst Toller – „Hoppla, wir Leben!”
Bertold Brecht – „Baal”
Walter Hasenclever – „Nirwana, krytyka życia w formie dramatu”
Tadeusz Miciński – „Kniaź Potiomkin”
Karol Hubert Rostworowski – „Miłosierdzie”

Polecamy również:

  • Dramat naturalistyczny - cechy, przykłady, twórcy

    Dramat naturalistyczny wyłonił się w 2. połowie XIX wieku w sztuce europejskiej. Nastąpiło wówczas odejście od fantastycznej konwencji dramatu romantycznego w stronę realizmu. Wyrastał on z zainteresowania teorią Darwina, poglądami Comte'a, pismami Spencera. Ukazywał człowieka jako istotę determinowaną... Więcej »

  • Dramat symboliczny - cechy, definicja, twórcy

    Dramat symboliczny to odmiana dramatu, którego główną cechą jest odejście od dosłowności i posługiwanie się symbolem. Właściwe treści i sensy nie zostają więc przedstawione wprost, odbiorca musi się ich doszukać pod warstwą wydarzeń ukazywanych bezpośrednio w toku akcji. Więcej »

4 + 1 =