Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Dramat absurdu - definicja, cechy, przykłady

Ostatnio komentowane
ja niestety tez mam :(
Paulinka • 2015-08-24 11:29:31
@Stefan, dziękujemy za zwrócenie uwagi. Poprawiliśmy datę.
ADMIN • 2015-08-18 09:34:24
Zamiast "ΔL = constans" napisałbym ΔL = 0 albo L = constans. "Δ" (delta) oznacza bowi...
Marcin • 2015-08-11 06:20:22
tekst przydatny, ale jeszcze zaden mysliciel nie odkryl "jak pozbyc sie leku przed smierc...
ewre • 2015-08-08 10:37:57
Nigdy nie było tzw. plemion polskich.Albo plemion lechickich. Polanie nie byli i nie są ...
Wojciech • 2015-07-26 21:10:45
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Dramat absurdu, jak podaje „Słownik terminów literackich”, to jedna z najważniejszych odmian dramatu XX wieku, która charakteryzuje się odejściem od realizmu i zasady prawdopodobieństwa akcji na rzecz kategorii takich jak groteska i parodia.

Akcja dramatu absurdu ulega wyraźnemu rozluźnieniu poprzez zachwianie związków przyczynowo-skutkowych pomiędzy poszczególnymi scenami. Naczelną zasadą budowy sztuki staje się więc absurd widoczny zarówno w braku logiki zdarzeń, jak i w deficycie racjonalnych motywacji bohaterów.

Postaci dramatu absurdu najczęściej pozbawione są indywidualnych rysów. Mamy tu do czynienia z konstrukcją „everymana” („każdego”), a więc przedstawieniem człowieka „w ogóle”,  „jako takiego”. Ponadto ważne w przypadku dramatu absurdu jest również groteskowe pojmowanie świata i odwoływanie się do tradycji literackiej na zasadzie parodii.

Dramat absurdu narodził się we Francji, za jego prekursorów uznaje się Alfreda Jarry’ego („Ubu-Król”) oraz Guillaume'a Apollinaire’a („Cycki Tejrezjasza”). Początki teatru absurdu można dostrzec także w twórczości Witkacego. Najbardziej znamienitymi i rozpoznawalnymi twórcami związanymi z tym gatunkiem są Samuel Beckett („Czekając na

Polecamy również:

  • Esej - definicja, cechy, przykłady

    Essai po francusku oznacza „próbę” – od tego też słowa wywodzi się nazwa gatunku. Jest on gatunkiem z pogranicza literatury pięknej i naukowej, wypowiedzią prezentującą pogląd autora w jakiejś kwestii. Najczęściej wyraża jego punkt widzenia na tematy filozoficzne, artystyczne, czasami...

  • Dziennik - definicja, cechy, przykłady

    Dziennik intelektualny to gatunek literacki, który wyodrębnił się na przełomie XVIII i XIX wieku we Francji. Forma ta powstała na fali romantycznego indywidualizmu, a więc przekonania, że intymne przeżycia i doświadczenia człowieka mają istotne znaczenie, także dla literatury i sztuki.

  • Reportaż - definicja, cechy, przykłady

    Reportaż wykształcił się w drugiej połowie XIX stulecia, co było ściśle związane z rosnącym znaczeniem prasy, która często podejmowała bieżącą tematykę, obrazując zawiłości ludzkiego życia, opisując postęp technologiczny, najnowsze wydarzenia kulturalne, relacjonowała również podróże do...

  • Powieść fantastyczno-naukowa - definicja, cechy, przykłady

    Powieść fantastyczno-naukowa wywodzi się z formy literackiej utopii oraz literatury wykorzystującej motyw nieprawdopodobnych podróży na inne planety. Jako prototyp gatunku można wskazać np. „Tamten świat” Cyrana de Bergeraca z XVII wieku czy fragmenty „Podróży Guliwera”...

  • Antyutopia - defincja, cechy, przykłady

    Antyutopia (lub inaczej dystopia) według „Słownika terminów literackich” to „utopia negatywna”, a więc literackie wyobrażenie przyszłości, w której panuje totalitarny porządek społeczny, jednostka jest całkowicie poddana kontroli zewnętrznego sterowania (np. państwa), a wolność...

Przepisz kod:
wczytaj nowy