Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Adam Mickiewicz Dobranoc - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
aale fajne
nwm • 2016-12-04 13:32:24
nojs
lol • 2016-12-04 11:05:26
ten nademną to pedał XD
mojstaryjestfanatykiemwedkarstwa • 2016-12-03 17:51:08
elo
lolek • 2016-12-03 10:57:03
I tak nie zdacie cfele XD
Ruhaczmateg • 2016-12-01 17:33:21
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Adam Mickiewicz Dobranoc - interpretacja i analiza wiersza

Miłość spełniona

Wiersz „Dobranoc” wraz z dwoma innymi tekstami: „Dzień dobry” i „Dobry wieczór” reprezentuje w poezji Mickiewicza nurt, który można by nazwać opisem miłości spełnionej. O ile bowiem w erotykach takich, jak np. „Do M***” mamy do czynienia z uczuciem nieszczęśliwym, naznaczonym smutkiem i tęsknotą, o tyle we wspomnianych wierszach pojawia się zupełnie odmienny sposób patrzenia na miłość. Jest ona nie tylko okazją do radosnych wzruszeń, ale posiada też wymiar fizyczny.

Erotyczna gra

Utwór przybiera postać monologu skierowanego z elementami dialogowymi. Adresatką wypowiedzi podmiotu-mężczyzny jest kobieta, która wieczorem udaje się na spoczynek. Tekst ma wyraźną tonację żartobliwą. W utworze aż ośmiokrotnie powtarza się tytułowe słowo „dobranoc”, które jak wynika z puenty utworu, dla mężczyzny nie jest tylko grzecznościowym zwrotem, ale ma służyć zatrzymaniu dziewczyny i wproszeniu się do jej sypialni.

Mężczyzna rozpaczliwie wręcz próbuje wydobyć z konwencjonalnego zdania sensy, które pozwolą mu wkupić się w łaski ponętnej partnerki. Szczególną uwagę zwraca więc na własną osobę. Wyraża nadzieję, że dziewczynie przyśni się on sam, jego słowa i spędzone wspólnie chwile.

Polecamy również:

  • Adam Mickiewicz - twórczość

    Adam Mickiewicz to najważniejszy twórca polskiego romantyzmu, którego wybitne osiągnięcia artystyczne na trwałe wpisały się do historii polskiej literatury. Nie tylko zapoczątkował on estetykę romantyczną w Polsce wydaniem zbioru „Poezji” w 1822 roku, ale także wyznaczył kanon poetyki,... Więcej »

  • Dziady cz. 2 - streszczenie

    Wśród ludzi mieszkających w pobliżu cmentarza krąży opowieść o upiorze powstającym z grobu raz na rok, w Dzień Zaduszny. Zmora ma opuszczać swoją mogiłę i dążyć w kierunku ludzkich siedzib. Niektórzy twierdzą, że zmarły to samobójca, który zabił się z powodu nieszczęśliwej miłości.... Więcej »

  • Dziady cz. 3 - streszczenie

    W celi więziennej pojawia się Anioł Stróż, rozpaczając nad stanem duszy uśpionego więźnia. Dobry duch opowiada o modlitwach matki, które ratowały śpiącego młodzieńca przed potępieniem. Anioł przychodził do swego podopiecznego w snach, starając się wzbudzić w nim poczucie żalu za grzechy, niestety... Więcej »

  • Dziady cz. 4 - streszczenie

    Akcja czwartej części dramatu odbywa się w Dzień Zaduszny, w mieszkaniu księdza. Na stole palą się dwie świece, na jednej ścianie wisi obraz Najświętszej Marii Panny, na drugiej – tykający zegar. Więcej »

  • Dziady jako dramat romantyczny

    „Dziady” Adama Mickiewicza są niewątpliwie dramatem romantycznym. Autor konstruując swoje dzieło odszedł od założeń poetyki klasycystycznej i przekroczył tradycyjne wyznaczniki tego rodzaju literackiego. Stworzył więc utwór niejednorodny stylistycznie i kompozycyjnie, który stanowi dla... Więcej »

Komentarze (0)
5 + 3 =