Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Do M*** - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
lol gitara siema
wojskowy • 2016-12-11 07:41:40
W tym artykule jest błąd merytoryczny. Otóż edykt mediolański, wydany przez cesarza K...
Nicodemus • 2016-12-10 22:33:06
głupie do rzeczy na drugi raz
felisityfornow • 2016-12-10 17:19:44
Spoko?
DOWNN • 2016-12-10 15:00:50
Jest ok
Uczeń2002 • 2016-12-10 13:39:29
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Do M*** - interpretacja i analiza wiersza

Młodzieńcza miłość Mickiewicza

Wiersz „Do M***” to jeden z najsłynniejszych erotyków Mickiewicza, który powstał w 1823 roku, a więc w czasie kiedy poeta darzył gorącym uczuciem Marylę Wereszczakównę. Gdy autor pisał ten utwór, jego ukochana była już żoną Wawrzyńca Puttkamera. Mamy tu więc do czynienia z miłością nieszczęśliwą, która z jednej strony stanowi wyraz osobistych przeżyć twórcy, ale z drugiej wpisuje się w ogólną koncepcję romantycznej miłości.

Rozstanie ciał i jedność dusz

Już początkowa strofa utworu wprowadza odbiorcę w tematykę wiersza. Pojawia się tu bowiem obraz rozstania kochanków, które Mickiewicz oddaje cytując fragmenty ich pożegnalnego dialogu. Rozstanie owo ma charakter gwałtowny i definitywny, co podkreśla trzykrotne, anaforyczne użycie emocjonalnego słowa „precz” zaopatrzonego w znak wykrzyknienia oraz wielokropek sugerujący istniejące między parą niedopowiedzenia. Rozgniewana kochanka rozkazuje zniknąć mężczyźnie z jej oczu, serca i pamięci. On jednak odpowiada, że możliwe jest spełnienie jedynie dwóch pierwszych warunków, ponieważ pamięć rządzi się odrębnymi prawami, nad którymi ani on, ani ona nie mają władzy.

Ten fragment dialogu stanowi ekspozycję romantycznej

Polecamy również:

  • Adam Mickiewicz - twórczość

    Adam Mickiewicz to najważniejszy twórca polskiego romantyzmu, którego wybitne osiągnięcia artystyczne na trwałe wpisały się do historii polskiej literatury. Nie tylko zapoczątkował on estetykę romantyczną w Polsce wydaniem zbioru „Poezji” w 1822 roku, ale także wyznaczył kanon poetyki,... Więcej »

  • Dziady cz. 2 - streszczenie

    Wśród ludzi mieszkających w pobliżu cmentarza krąży opowieść o upiorze powstającym z grobu raz na rok, w Dzień Zaduszny. Zmora ma opuszczać swoją mogiłę i dążyć w kierunku ludzkich siedzib. Niektórzy twierdzą, że zmarły to samobójca, który zabił się z powodu nieszczęśliwej miłości.... Więcej »

  • Dziady cz. 3 - streszczenie

    W celi więziennej pojawia się Anioł Stróż, rozpaczając nad stanem duszy uśpionego więźnia. Dobry duch opowiada o modlitwach matki, które ratowały śpiącego młodzieńca przed potępieniem. Anioł przychodził do swego podopiecznego w snach, starając się wzbudzić w nim poczucie żalu za grzechy, niestety... Więcej »

  • Dziady cz. 4 - streszczenie

    Akcja czwartej części dramatu odbywa się w Dzień Zaduszny, w mieszkaniu księdza. Na stole palą się dwie świece, na jednej ścianie wisi obraz Najświętszej Marii Panny, na drugiej – tykający zegar. Więcej »

  • Dziady jako dramat romantyczny

    „Dziady” Adama Mickiewicza są niewątpliwie dramatem romantycznym. Autor konstruując swoje dzieło odszedł od założeń poetyki klasycystycznej i przekroczył tradycyjne wyznaczniki tego rodzaju literackiego. Stworzył więc utwór niejednorodny stylistycznie i kompozycyjnie, który stanowi dla... Więcej »

Komentarze (0)
4 + 5 =