Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Do Afrodyty - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
GEOMETRIA:-)
K • 2017-02-23 20:39:53
Wszystko dobrze opisane
Penisiarz123 • 2017-02-23 18:21:32
Popieram Profesora
Szymon • 2017-02-21 10:32:57
Analiza i interpretacja wierszy Miłosza to męka...
maturzysta • 2017-02-19 17:29:33
Beznadzieja
Jerzy • 2017-02-19 14:52:08
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Do Afrodyty - interpretacja i analiza wiersza

Bogini miłości

„Hymn do Afrodyty” to utwór o charakterze pochwalno-błagalnym. Wiersz został napisany tak zwaną strofą saficką. Podmiotem tekstu jest zakochana kobieta, która prosi patronkę miłości o pomoc. W lirycznym wyznaniu poetka opisuje swój stan emocjonalny: doznaje miłosnego bólu i trosk. Sprawczynią owych uczuć jest sama Afrodyta. Podmiot nazywa boginię „zwodniczą córką Zeusa”. Przypisuje jej tym samym niestałość i przewrotność, które są właściwe również samej miłości.

Afrodyta jawi się więc jako bóstwo ambiwalentne – jednocześnie rani i wybawia od emocjonalnych kłopotów. Wenus jest w tekście Safony zarówno uosobieniem miłości, jak i osobowym bóstwem. Posiada ona atrybuty boskie: zasiada na tronie w złotym pałacu i przemieszcza się w rydwanie zaprzęgniętym w ptaki. Rozbudowana apostrofa do bogini wyraża najwyższy szacunek i podziw, jakimi kobieta obdarza patronkę miłości.

Tekst jest utrzymany w tonacji patetycznej. Nadprzyrodzone przymioty Afrodyty podkreśla się za pomocą wyszukanej leksyki, pojawiają się więc wyraziste epitety: „nieśmiertelna pani”, „kunsztowny tron”, „nieśmiertelna twarz”. Są to cechy wskazujące na hymniczny charakter utworu.

Bezpośredni kontakt z bóstw

Polecamy również:

  • Zazdrość (Do uczennicy) - interpretacja i analiza wiersza

    „Zazdrość” to jeden z najsłynniejszych utworów Safony, symptomatyczny dla całej jej twórczości. Wiersz jest erotykiem ukształtowanym według zasad tak zwanej „strofy safickiej większej”: składa się z 4 strof 11- zgłoskowych, a całość kończy 5- zgłoskowa puenta. Poetka opisuje w... Więcej »

Komentarze (0)
3 + 1 =