Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Dar - interpretacja i środki stylistyczne w wierszu

Ostatnio komentowane
nojs
lol • 2016-12-04 11:05:26
ten nademną to pedał XD
mojstaryjestfanatykiemwedkarstwa • 2016-12-03 17:51:08
elo
lolek • 2016-12-03 10:57:03
I tak nie zdacie cfele XD
Ruhaczmateg • 2016-12-01 17:33:21
wtf
nicnieumiem • 2016-12-01 12:36:50
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Dar - interpretacja i środki stylistyczne w wierszu

Tytuł wiersza Czesława Miłosza jest bardzo znaczący. Skoro stan doświadczany przez podmiot jest darem, oznacza to, iż wydarzenie to wyróżnia się swoją szczególnością – znaczeniem, drogocennością.

Podmiot liryczny wyznaje, że pracował w ogrodzie. Nie jest to miejsce przypadkowe, ponieważ ogród to jedna z najważniejszych przestrzeni symbolicznych w literaturze i sztuce. Przeważnie łączy się ze radością i beztroską – odsyła do Edenu, zatem do miejsca pełnego szczęścia i spokoju. Ogród często był również wykorzystywany jako sceneria dla sielanek.

Na czym polega szczególność opisywanego zdarzenia? Podmiot ma poczucie pełni życia, niczego mu nie brakuje. Razem z tym pojawia się doświadczenie akceptacji siebie samego, swoich losów: „(...) Nie wstydziłem się myśleć, że byłem kim jestem”. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość zostają przyjęte takie, jakie są lub – w przypadku przyszłych wydarzeń – jakie będą. Pozwala to podmiotowi lirycznemu wyzbyć się lęku i dostrzec piękno bieżącej chwili. Pogodzenie się z sobą samym skutkuje z kolei umiejętnością cieszenia się światem zewnętrznym.

Przywołane w ostatnim wersie niebieskie morze i żagle podkreślają spokój ja lirycznego i poczucie doskonałego szczęścia:

(…) Nie czułem w ciele żadnego bólu
Prostując się, widziałem niebieskie morze i żagle.

Wiersz Miłosza to poetycki dowód na to, że możliwe jest osiągnięcie spełnienia i radości w życiu. Może się to zdarzyć w najbardziej zwyczajnych momentach, jak choćby w trakcie pracy w ogrodzie. Ważne tylko, by człowiek był otwarty na ów dar.

Polecamy również:

  • Który skrzywdziłeś - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz powstał na emigracji, w roku 1950. Przewrotnie wykorzystując formę stosowaną często w poezji panegirycznej (regularny jedenastozgłoskowiec, specyficzne słownictwo, podniosły nastrój i bezpośredni zwrot do adresata), Miłosz napisał utwór, który nie jest w żadnym momencie pochwałą, ale... Więcej »

  • Zaklęcie - interpretacja i analiza wiersza

    Miłosz pisał „Zaklęcie” na emigracji, w Stanach Zjednoczonych. Utwór jest swoistą przemową przypisującą rozumowi najznakomitsze zalety. To liryka pośrednia opisowa. Więcej »

  • Tak mało - interpretacja i analiza wiersza

    „Tak mało” to wyznanie człowieka doświadczonego, który ma poczucie, że jego życie dobiega końca. Wiersz jest rodzajem podsumowania i rozrachunku z własnym życiem. Dominuje tu poczucie przemijania, podkreślane przez powtórzenia słów: „krótkie”, „tak mało”. Więcej »

  • Piosenka o porcelanie - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz pochodzi z roku 1947 i powstał w Stanach Zjednoczonych, kiedy artysta przebywał na emigracji. Wbrew temu, co zapowiada tytuł, utwór nie porusza lekkiej i przyjemnej tematyki, poświęcony jest bowiem refleksji na temat wojennych zniszczeń. Więcej »

  • Czesław Miłosz Traktat moralny - interpretacja

    Tytuł utworu doskonale oddaje jego treść i formę. Posługując się wierszem (regularnym dziewięciozgłoskowcem), poeta dokonuje wykładni swoich przekonań na temat etyki. Utwór rozpoczyna się szeregiem pytań: „Gdzież jest poeto o c a l e n i e ? Czy coś ocalić może ziemię? Cóż dał tak zwany świt... Więcej »

Komentarze (0)
1 + 1 =