Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Cudzoziemka jako powieść psychologiczna

Ostatnio komentowane
Analiza i interpretacja wierszy Miłosza to męka...
maturzysta • 2017-02-19 17:29:33
Beznadzieja
Jerzy • 2017-02-19 14:52:08
XDDDDDDD
XD • 2017-02-17 09:04:28
Przyjdź do mnie dzisiaj do Szczecina
Angelika • 2017-02-17 09:02:06
ojciec zmarł jak dzieciak miał 4 (cztery) miesiące WKRÓTCE go mać wysłała do szkoł...
sweetie • 2017-02-17 08:28:14
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Cudzoziemka jako powieść psychologiczna

„Cudzoziemka” Marii Kuncewiczowej należy do najwybitniejszych osiągnięć prozy realizmu psychologicznego w dwudziestoleciu. Powieść charakteryzuje się przede wszystkim nowatorstwem formalnym. Autorka nie tylko wpisała problematykę książki w szerokie tło współczesnych prądów psychologicznych, zwłaszcza psychoanalizy, ale również podporządkowała im konstrukcję książki. Istotą „Cudzoziemki” jako powieści psychologicznej jest mianowicie budowanie narracji analogicznie do mechanizmów działania ludzkiej pamięci.

Achronologiczność i fragmentaryczność

Przede wszystkim narracja „Cudzoziemki” jest achronologiczna, podobnie jak działanie pamięci, którą uruchamia jakieś skojarzenie (np. widok starej fotografii czy szala babki w salonie Marty). W ten sposób opowiadana historia ulega pokawałkowaniu, a Kuncewiczowej udaje się pokazać niemożność dotarcia do absolutnej prawdy o człowieku. Prawda ta pozostaje zakryta przede wszystkim dla samego zainteresowanego. Okazuje się bowiem, że ludzka pamięć zachowuje jedynie szczątki przeszłości, które następnie scala się w jedną historię.

Oniryczność – muzyczność

Bruno Schulz zauważył w takiej metodzie pisarskiej nie tylko odwzorowanie mechanizmów pamięci,

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 5 =