Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Cudzoziemka jako powieść psychologiczna

Ostatnio komentowane
Słabo
JD • 2016-09-30 06:38:48
idiotyczne
siema123 • 2016-09-29 14:00:50
Co oznacza, że dane połączenie jest "szczególnie korzystne"?
ciekawy • 2016-09-29 10:33:28
Super jasno,zwiezle i na temat :)
Olciagw • 2016-09-28 08:38:16
Dobre
nikolas • 2016-09-27 20:21:23

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Cudzoziemka jako powieść psychologiczna

„Cudzoziemka” Marii Kuncewiczowej należy do najwybitniejszych osiągnięć prozy realizmu psychologicznego w dwudziestoleciu. Powieść charakteryzuje się przede wszystkim nowatorstwem formalnym. Autorka nie tylko wpisała problematykę książki w szerokie tło współczesnych prądów psychologicznych, zwłaszcza psychoanalizy, ale również podporządkowała im konstrukcję książki. Istotą „Cudzoziemki” jako powieści psychologicznej jest mianowicie budowanie narracji analogicznie do mechanizmów działania ludzkiej pamięci.

Achronologiczność i fragmentaryczność

Przede wszystkim narracja „Cudzoziemki” jest achronologiczna, podobnie jak działanie pamięci, którą uruchamia jakieś skojarzenie (np. widok starej fotografii czy szala babki w salonie Marty). W ten sposób opowiadana historia ulega pokawałkowaniu, a Kuncewiczowej udaje się pokazać niemożność dotarcia do absolutnej prawdy o człowieku. Prawda ta pozostaje zakryta przede wszystkim dla samego zainteresowanego. Okazuje się bowiem, że ludzka pamięć zachowuje jedynie szczątki przeszłości, które następnie scala się w jedną historię.

Oniryczność – muzyczność

Bruno Schulz zauważył w takiej metodzie pisarskiej nie tylko odwzorowanie mechanizmów pamięci,

Polecamy również:

2 + 3 =