Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Chrystus miasta – interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
fajny
lol • 2016-09-26 16:12:03
Super, dzienki
alex • 2016-09-26 09:59:17
grazyna
gggg • 2016-09-25 18:02:36
Nice
Ududkzkz • 2016-09-24 19:09:07
fsfsd
dasda • 2016-09-24 15:28:00

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Chrystus miasta – interpretacja i analiza

„Chrystus miasta” jest wierszem Tuwima, w którym dochodzi do głosu postawa franciszkańska, jaka fascynowała autora w poezji Staffa. Tekst posiada niejako dwóch bohaterów lirycznych. Pierwszym z nich jest tytułowy Chrystus, natomiast drugim miejska zbiorowość, złożona z najbardziej podejrzanych osobników: złoczyńców, prostytutek, gwałcicieli, złodziejaszków itd. Czasoprzestrzeń wiersza stanowi most obserwowany nocną porą. To właśnie wtedy owe aspołeczne jednostki wylegają na ulice i dokonują swoich niecnych czynów. Sytuację liryczną wiersza określa zabawa, w której biorą udział bohaterowie, a o której mówi się krótko: „Żarli. Pili. Tańczyli”.

Ludzka nędza

Główną figurą poetycką zastosowaną w tekście są liczne enumeracje. Wyliczenia przypadków społecznych degeneratów zdają się nie mieć końca. Zabieg ten służy swoistej uniwersalizacji wiersza. Na moście pojawia się niemal cały podejrzany, miejski światek. Poeta przedstawia tę zbiorowość niesłychanie naturalistycznie. Ludzie ci są nie tylko odpychający pod względem moralnym, ale również fizycznym: widzimy tu człowieka „czerwonego”, a także „krościastą” postać bez nosa. Można więc powiedzieć, że bohaterowie przypominają groteskowe widma

Polecamy również:

  • Wiosna. Dytyramb – interpretacja i analiza

    Wiersz „Wiosna” został opublikowany przez Tuwima w tomie „Sokrates tańczący” (1920) i od razu wywołał olbrzymie kontrowersje. Odsądzono bowiem autora od czci i wiary jako tego, który przekroczył wszelkie granice dobrego smaku i stworzył tekst obrażający godność ludzkiego rodzaju. Więcej »

  • Sitowie – interpretacja i analiza

    „Sitowie” to utwór, w którym Julian Tuwim podejmuje problematykę autotematyczną. Realizuje się ona niejako na dwóch poziomach. Mamy tu bowiem do czynienia ze wspomnieniem z dzieciństwa, a więc wątkiem autobiograficznym. Ponadto zaś poeta wypowiada się na temat własnej... Więcej »

  • Do prostego człowieka – interpretacja i analiza

    „Do prostego człowieka” to wiersz Tuwima o wymowie pacyfistycznej. Postawa poety jawi się tu jako jasny i stanowczy sprzeciw wobec wojny, której zwykle towarzyszą wzniosłe hasła, jednak w rzeczywistości kryją się za nimi jedynie partykularne interesy klasy rządzącej. Więcej »

  • Rzecz Czarnoleska – interpretacja i analiza

    „Rzecz Czarnoleska” to wiersz programowy Tuwima z tomu o tym samym tytule, wydanego w 1929 roku. Poeta formułuje w nim klasyczną koncepcję literatury, nawiązującą do złotego okresu polskiej poezji, czyli do XVI wieku. Tekst ten jest więc dobrą ilustracją tak zwanego klasycyzmu Skamandrytów, czyli... Więcej »

  • Do krytyków – interpretacja i analiza

    „Do krytyków” to przewrotny komentarz Tuwima na temat roli poezji w niepodległym kraju. Tekst został utrzymany w żartobliwym, niemal satyrycznym stylu. Głównym zabiegiem zastosowanym przez Tuwima jest tu komiczny efekt zaskoczenia. Tytuł utworu – „Do krytyków”... Więcej »

4 + 5 =