Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Poezja barokowa - cechy (środki stylistyczne, ich rodzaje i funkcje)

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Poetycki barok kształtował się w opozycji do osiągnięć literatury renesansowej z jej zasadami umiaru, stosowności i klasycznej harmonii, co wynikało z przemian społecznych i niepokojów ludzkiej egzystencji w czasach kontrreformacji. Artyści powrócili do średniowiecznej tematyki i stylistyki, zaczynając na powrót interesować się motywami rozdarcia człowieka pomiędzy tym, co ziemskie, a tym, co niebiańskie; efektem dramatycznego postrzegania świata i uwikłanej w jego zależności jednostki był zwrot w kierunku mistycyzmu i zawiłości poetyckiej wypowiedzi jako obrazu stanu duszy barokowego poety.

Począwszy od połowy XVII wieku wielkiemu rozkwitowi uległ konceptyzm jako technika oparta na błyskotliwym, wyszukanym pomyśle twórczym, który wymagał od czytelnika podjęcia sporego wysiłku intelektualnego mającego na celu powtórzenie toku myślowego poety niejako w odwrotnym kierunku i dojście do idei, którą pragnął wyrazić w swoim dziele. Formowaniu tego typu skomplikowanych konstrukcji myślowych towarzyszył szereg kontrastowych środków stylistycznych, przede wszystkim zaś paradoks i antyteza jako zestawienie wykluczających się wzajemnie podmiotu i orzeczenia (np. „ciemniejący blask”). Podobną rolę

Polecamy również:

  • Nurt religijno-filozoficzny w poezji (M. Sęp-Szarzyński, D. Naborowski, Z. Morsztyn)

    Przemiany społeczne wywołane działalnością sił kontrreformacyjnych zaowocowały nowym sposobem patrzenia na świat, w którym dominowało poczucie zagubienia jednostki pomiędzy skrajnymi wartościami, rozdarcia pomiędzy światem doczesnym i wiecznym, jak i narastającym dramatyzmem pytań o sens ludzkiej egzystencji.

  • Poezja światowych rozkoszy (J.A Morsztyn, H. Morsztyn, S. Twardowski)

    W polskiej literaturze baroku zarysował się specyficzny nurt nazwany w wiekach późniejszych „poezją światowych rozkoszy” ze względu na tematykę, jaka znacząco odbiegała od panujących w XVII wieku tematów śmierci i przemijania. Tworzyli go głównie poeci dworscy, którzy swoimi...