Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Jan Parandowski - biografia

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA
Jan Parandowski
Jan Parandowski/Narodowe Archiwum Cyfrowe

Jan Parandowski urodził się w 1895 roku we Lwowie. Był prozaikiem, eseistą i tłumaczem. Debiutował bardzo wcześnie, bo już w roku 1913, szkicem literacko-filozoficznym. Studiował filologię klasyczną i archeologię, gdy wybuchła wojna i Parandowski musiał przerwać studia. Kontynuował edukację dopiero w latach 1920-1923.

Pracował w wydawnictwie Altenberga we Lwowie. Odbył kilka podróży badawczych do Włoch, Grecji i Francji. W 1929 roku zamieszkał w Warszawie, gdzie rozpoczął współpracę z „Pamiętnikiem Warszawskim”. Pisał także recenzje zamieszczane w prasie lwowskiej i warszawskiej. Od roku 1931 był członkiem zarządu Pen Clubu, którego prezesem później został. Lata okupacji spędził w Warszawie. Organizował konspiracyjne życie kulturalne miasta.

Po wojnie wykładał na KUL-u. Reprezentował Polskę na kongresach międzynarodowych z zakresu literatury. W 1964 roku otrzymał nagrodę państwową za całokształt swojej twórczości. Był znawcą kultury rzymskiej i greckiej. W swojej twórczości starał się przybliżyć i spopularyzować wartości antyczne: ład, harmonię czy dionizyjski witalizm.

Popularność przyniosła mu głównie „Mitologia” wydana w roku 1924. Inne znane jego utwory to: „Wojna trojańska”, „Przygody Odyseusza”, „Eros na Olimpie”, „Dysk Olimpijski” czy „Medea”. Wiele dyskusji wywołała powieść „Niebo w płomieniach”. Była to historia o młodzieńczym przełomie religijnym i światopoglądowym. Nie brak w niej nawiązań autobiograficznych. Akcja powieści rozgrywa się bowiem we Lwowie w środowisku inteligencji nauczycielskiej i urzędniczej.

Parandowski miał też swoje zasługi w zakresie przekładów literackich. Główne miejsce w jego dorobku w tym zakresie zajmowało tłumaczenie „Odysei”.

Parandowski zmarł w 1987 roku w Warszawie.

Polecamy również:

  • Mit o powstaniu świata - streszczenie

    Opowieść o powstaniu świata rozpoczyna Mitologię. Znaczące jest pierwsze zdanie, które mówi – na początku był chaos. Wyłaniają się z niego Uranos – Niebo i Gaja – Ziemia, którzy powołują do życia kolejnych bogów. Mamy przedstawiony chronologicznie rozkład nacji...

  • Mit o czterech wiekach ludzkości - streszczenie

    Pierwszym wiekiem był wiek złoty. Miał on miejsce za czasów boga Kronosa. Świat przypominał wówczas rajski ogród, krainę mlekiem i miodem płynącą. Ludzie nie musieli pracować, mieli bowiem pod dostatkiem pożywienia. Ludzkie ciało się nie starzało, nie podlegało chorobom i śmierci. Ludzie nie...

  • Mit o rodzie Labdakidów - streszczenie

    Lajos, władca Teb udaje się do wyrocznie w Delfach, gdzie dowiaduje się, że zginie z ręki własnego syna. Opętany tą wizją, każe słudze porzucić noworodka w górach. Człowiek biedny, lecz miłosierny, przekazuje dziecko pasterzowi z Koryntu, który oddaje w darze swym bezdzietnym władcom –...

  • Mit o wojnie trojańskiej - streszczenie

    Historia opisana przez Homera w Iliadzie ma swój początek w opisanych w micie wydarzeniach. Na wesele księcia Peleusa i bogini Tetydy nie została zaproszona Eris – bogini niezgody. Zaproszenia odmówił jej Zeus. Wściekła bogini pojawiła się jednak i przyniosła ze sobą złote jabłko z napisem...

  • Mit o Dedalu i Ikarze - streszczenie

    Dedal był nadwornym budowniczym u króla Minosa rządzącego Kretą. Budował labirynt przeznaczony dla syna króla – Minotaura (pół-człowieka, pół-byka). Dedal wynalazł też wiele pożytecznych rzeczy, np. świder. Gdy Dedal ukończył swoją pracę, prosił Minosa, by ten pozwolił mu...