Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Arystoteles - biografia

Ostatnio komentowane
idiotyczne
siema123 • 2016-09-29 14:00:50
Co oznacza, że dane połączenie jest "szczególnie korzystne"?
ciekawy • 2016-09-29 10:33:28
Dddffcccc
Dddf • 2016-09-28 19:47:57
Super jasno,zwiezle i na temat :)
Olciagw • 2016-09-28 08:38:16
Dobre
nikolas • 2016-09-27 20:21:23

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Arystoteles - biografia

Arystoteles i Platon
Arystoteles i Platon. Fragment Szkoły ateńskiej Santiego

Arystoteles żył w latach 384 – 322 p.n.e. Pochodził z rodziny medyków, jego ojciec był nadwornym lekarzem króla macedońskiego. Arystoteles urodził się i wychował na Półwyspie Trackim. Jako młodzieniec przybył do Aten i został uczniem Platona. Przebywał w Akademii aż do śmierci swojego mistrza, później zaś udał się do Assos w Azji Mniejszej.

W 343 r. p. n. e. Filip Macedoński uczynił Arystotelesa nauczycielem młodego Aleksandra, późniejszego władcy Grecji. Kiedy jednak Aleksander Wielki ruszył na Azję, Arystoteles uznał, że naruszył on najważniejsze zasady, które mu wpajał i opuścił króla. Wrócił do Aten i w Likeionie założył słynną „szkołę perypatetycką”. Nazwa prawdopodobnie pochodzi od zwyczaju filozofów, który polegał na chodzeniu w trakcie dyskusji. Pod koniec życia z powodu ruchu antymacedońskiego udał się do Chalkis i tam zmarł.

Twórczość

Arystoteles był filozofem, który zajmował się niemal każdą dziedziną wiedzy, więc jego dorobek i wkład w kulturę, sztukę i naukę europejską jest ogromny. Najważniejszymi zachowanymi filozoficznymi pismami Arystotelesa są dialogi „Protreptyk” i „O filozofii”.

Najistotniejszymi dziełami z zakresu logiki są „Analityki” (o wnioskowaniu i dowodzeniu) i „Topika” (o sztuce sporu). Zachowały się również jego pisma z dziedziny fizyki i metafizyki. Bardzo istotne są natomiast teksty dotyczące polityki i etyki: „Etyka nikomachejska”, „Polityka”. Filozof stworzył też podwaliny wiedzy teoretycznoliterackiej w dziele „Poetyka”.

Polecamy również:

  • Platon - poglądy, filozofia

    Najważniejszą cechą filozofii Platona jest idealizm, to znaczy przekonanie, że świat składa się z przedmiotów realnych i ich idei. Idee są rzeczywiste, wieczne i zawsze zachowują wyższość nad tym, co realne. Innymi słowy, Platon uważał, że to świat idei ma charakter pierwotny, a byt widzialny jest tylko jego... Więcej »

  • Epikureizm - definicja, założenia, przedstawiciele

    Epikureizm, podobnie jak stoicyzm, był kierunkiem charakterystycznym dla hellenistycznego okresu greckiej filozofii, powstał w III w. p. n. e. Nazwa prądu wywodzi się od jego założyciela, czyli Epikura, który w 306 r. p. n. e. założył własną szkołę w ogrodzie („ogród Epikura”). Więcej »

  • Stoicyzm - definicja, cechy, przedstawiciele

    Stoicyzm to kierunek filozoficzny, który rozwinął się w III w. p. n. e., w tak zwanym hellenistycznym okresie greckiej filozofii. Inicjatorem tego prądu był Zenon z Kition, który w 300 r. p. n. e. założył szkołę w Atenach, w „Stoa Poikile” („Brama Malowana”), od czego wzięła... Więcej »

  • Sokrates - filozofia, poglądy

    Najistotniejszym elementem poglądów Sokratesa były twierdzenia o charakterze moralnym. Uważa się, że jest on twórcą etyki. W centrum filozoficznego systemu znajduje się tu pojęcie uniwersalnej cnoty. Sokrates jako pierwszy wyodrębnił wartości moralne, a cnota znalazła się na szczycie hierarchii.... Więcej »

  • Sofiści - poglądy, przedstawiciele

    Sofiści to greccy filozofowie, którzy działali w V w. p. n. e. w Atenach. Najwybitniejszymi przedstawicielami tego nurtu byli Protagoras („Rozprawa polemiczna o prawdzie i bycie”, „O bogach”) i Gorgiasz. Sofiści nie zajmowali się filozofią systematycznie, ponieważ przede wszystkim... Więcej »

4 + 1 =