Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Barokowe spojrzenie na ludzie życie w twórczości Daniela Naborowskiego i Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego

Ostatnio komentowane
Kosowo zajmuje bardzo szczególne miejsce w serbskiej mitologii narodowej i trzeba o tym p...
Michał • 2017-06-25 17:26:15
genialne
bobo • 2017-06-20 19:33:18
Przepraszam, ale islam nie jest religią a ideologią która podporządkowuje sobie wszyst...
Dyabeł • 2017-06-14 09:57:54
nie wiem o co ci chodzi
To ja • 2017-06-13 20:59:19
Interesujące no ;)
Olcix • 2017-06-13 14:33:24
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Barokowe spojrzenie na ludzie życie w twórczości Daniela Naborowskiego i Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego

Okres baroku w polskiej myśli filozoficznej i poezji to czas zwątpienia i relatywizmu. Okrzepła już nieco reformacja i przybierająca na sile na przełomie XVI-XVII wieku kontrreformacja zaburzyły dotychczasową jednolitość moralno-religijną Europy, a tym samym postawiły pod znakiem zapytania dotychczasową wiarę w ład i harmonię wszechświata. Postawiony w tej sytuacji człowiek musiał zmierzyć się z poczuciem rozdarcia, wewnętrznego rozdwojenia pomiędzy aspiracjami ducha dążącego ku światłości, a ograniczeniami cielesności zatopionej w grzechu i marności świata doczesnego. Poetycką odpowiedzią na te problemy stał się religijny mistycyzm i konceptyzm jako nurt dążący do pogodzenia wewnętrznych niezgodności barokowych wizji człowieczeństwa.

W polskiej poezji tego okresu ów dramatyzm znalazł najszersze zobrazowanie w twórczości dwóch poetów religijnych – Daniela Naborowskiego i Mikołaja Sępa Szarzyńskiego, obaj przeżywali bowiem rozterki wiary w sposób szczególny z racji niechętnie widzianych w czasach kontrreformacji uwarunkowań wyznaniowych: pierwszy z nich był kalwinem, drugi pochodził z rodziny o tradycjach luterańskich.

U Naborowskiego wewnętrzne rozbicie i sytuacja utraty oparcia w stałych,

Polecamy również:

  • Motyw vanitas w baroku

    Pojęcie „motywu wanitatywnego” bierze swoje źródło w starotestamentowej księdze Koheleta, gdzie autor powiada o wszelkich atrybutach świata doczesnego: „Vanitas vanitatum et omnia vanitas” („Marność nad marnościami i wszystko marność”). Utwory literackie i dzieła... Więcej »

Komentarze (0)
5 + 3 =