Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Barokowe spojrzenie na ludzie życie w twórczości Daniela Naborowskiego i Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego

Ostatnio komentowane
Fojoskie
gupi_cfel • 2017-02-27 21:04:25
Fajnie wytłumaczone :)
TROPCIO • 2017-02-27 20:05:32
Spór klasyków z romantykami zapoczątkował Kazimierz Brodziński, a nie Jan Śniadecki....
Natalia • 2017-02-27 19:24:10
przydatne
Driskon • 2017-02-26 19:53:44
po co wy dzielicie artykuły na miliard stron? co to, jeden kB internetu kosztuje tyle co ...
Janusz • 2017-02-26 17:11:04
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Barokowe spojrzenie na ludzie życie w twórczości Daniela Naborowskiego i Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego

Okres baroku w polskiej myśli filozoficznej i poezji to czas zwątpienia i relatywizmu. Okrzepła już nieco reformacja i przybierająca na sile na przełomie XVI-XVII wieku kontrreformacja zaburzyły dotychczasową jednolitość moralno-religijną Europy, a tym samym postawiły pod znakiem zapytania dotychczasową wiarę w ład i harmonię wszechświata. Postawiony w tej sytuacji człowiek musiał zmierzyć się z poczuciem rozdarcia, wewnętrznego rozdwojenia pomiędzy aspiracjami ducha dążącego ku światłości, a ograniczeniami cielesności zatopionej w grzechu i marności świata doczesnego. Poetycką odpowiedzią na te problemy stał się religijny mistycyzm i konceptyzm jako nurt dążący do pogodzenia wewnętrznych niezgodności barokowych wizji człowieczeństwa.

W polskiej poezji tego okresu ów dramatyzm znalazł najszersze zobrazowanie w twórczości dwóch poetów religijnych – Daniela Naborowskiego i Mikołaja Sępa Szarzyńskiego, obaj przeżywali bowiem rozterki wiary w sposób szczególny z racji niechętnie widzianych w czasach kontrreformacji uwarunkowań wyznaniowych: pierwszy z nich był kalwinem, drugi pochodził z rodziny o tradycjach luterańskich.

U Naborowskiego wewnętrzne rozbicie i sytuacja utraty oparcia w stałych,

Polecamy również:

  • Motyw vanitas w baroku

    Pojęcie „motywu wanitatywnego” bierze swoje źródło w starotestamentowej księdze Koheleta, gdzie autor powiada o wszelkich atrybutach świata doczesnego: „Vanitas vanitatum et omnia vanitas” („Marność nad marnościami i wszystko marność”). Utwory literackie i dzieła... Więcej »

Komentarze (0)
4 + 1 =