Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Barok - charakterystyka epoki

Ostatnio komentowane
Ch*jowe nie polecam
Dupcia • 2017-10-18 17:37:53
xd
natalia • 2017-10-18 17:00:24
thx
kamil • 2017-10-18 14:41:53
......
czesio123 • 2017-10-17 17:28:39
dzie Keating
kmateok • 2017-10-17 17:00:37
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Barok - charakterystyka epoki

twórców wydała również Hiszpania. Na rozwój sztuki teatralnej wpłynęli tu przede wszystkim Lope de Vega oraz Tirso de Molina (jako pierwszy tematem sztuki uczynił historię Don Juana). W ich twórczości dostrzec można fascynacje iluzją, poszukiwaniem granicy między tym, co wyobrażone, fikcyjne a tym, co rzeczywiste.

Do Polski, zwłaszcza dzięki staraniom dworu królewskiego, ściągało wiele zagranicznych trup teatralnych. Przywoziły ze sobą głownie dzieła Szekspira oraz klasycystów francuskich: Racine’a, Corneille’a i Moliera. Rozwijała się również twórczość rodzima. Jej najwybitniejszymi przedstawicielami byli Stanisław Herakliusz Lubomirski (komedia) oraz Wacław Rzewuski (tragedia).

Warto zaznaczyć, że w okresie baroku wielkiemu przeobrażeniu ulega sama technika teatralna. Rezygnuje się ze scen symultanicznych, wykorzystywanych przeważnie w przedstawieniach o charakterze religijnym. Symultaniczność polegała na tym, że dzielono jedno miejsce, po którym mieli poruszać się aktorzy, na kilka oddzielnych przestrzeni. W ich obrębie pokazywane były różne wątki, odgrywane w jednym momencie. W spektaklach coraz częściej stawiano na linearność opowieści. Teatr przybrał także formę zbliżoną

Polecamy również:

  • Światopogląd i filozofia baroku

    Przełom XVI i XVII wieku okazał się dla Europy czasem niezwykle burzliwym pod względem politycznym i społecznym. Liczne wojny, przede wszystkim zaś prowadzona z niezwykłą bezwzględnością kontrreformacja znacząco wpłynęły na przemiany światopoglądowe poddawanych im społeczeństw, prowadząc do przewartościowania... Więcej »

  • Kontrreformacja - definicja, przyczyny i przebieg

    W 1545 roku w Trydencie w północnych Włoszech, na mocy edyktu papieża Leona X, rozpoczął się sobór powszechny, którego zadaniem było przywrócenie jedności chrześcijan, odnowienie dyscypliny kościelnej, jak i walka z herezją rozumianą jako wystąpienia przeciwko ogólnie przyjętym... Więcej »

  • Sztuka baroku - charakterystyka

    Na początku XIX wieku portugalskiego terminu „barocco” zaczęto używać na określenie lekceważonego okresu „przejściowego” pomiędzy renesansem a klasycyzmem, kojarząc go głównie z tym, co przeładowane i pozbawione smaku. Dopiero pełen rozkwit Romantyzmu przyniósł rehabilitację... Więcej »

  • Teatr barokowy - cechy i przedstawiciele

    W epoce baroku teatr rozwijał się dwutorowo – z jednej strony zerwano z hegemonią budynków wybudowanych z myślą o wystawianiu dzieł dramatycznych, coraz większą popularność zdobywały bowiem parateatralne widowiska uliczne i urządzanie podobnych scen w prywatnych rezydencjach magnatów; z drugiej... Więcej »

  • Sarmatyzm - definicja, cechy, geneza

    Pojęcie sarmatyzmu wymyka się zwyczajowym systematyzacjom z powodu trudności określenia jego natury – nie był w żadnym wypadku prądem filozoficznym ani kierunkiem w sztuce, trudno też określić go jako teorię społeczną, z drugiej jednak strony w znaczący sposób ukształtował pewien styl życia w XVII... Więcej »

Komentarze (1)
5 + 4 =
Komentarze
TypowyUczeń • 2015-03-16 15:57:00
Tekst mało przydatny- waha się pomiędzy publicystyką, a rzeczywistym streszczeniem informacji o epoce. Masa zbędnej waty słownej, kiepskie rozplanowanie tekstu bardzo utrudniają przyswajanie informacji. Tekst napisany dla kolegów po fachu, a nie dla uczniów pragnących odświeżyć wiedzę o baroku. Np. poniższe zdanie: "Przełom XVI i XVII wieku okazał się dla Europy czasem niezwykle burzliwym pod względem politycznym i społecznym." Nie wnosi ono absolutnie niczego, jest bezsensownym wstępem do dalszej części tekstu, gdyby nie puste zdania takie jak to można by zmieścić tę ilość informacji na 5 stronach zamiast 11. Na samym początku tekstu mowa miała być o światopoglądzie w czasach baroku, a na wstępie autor wspomina o renesansie i odkryciach geograficznych- problem, że nie do końca da się zrozumieć, w którym momencie autor powraca do baroku? Większość odkryć geograficznych miała miejsce w renesansie, tak więc nasuwa się pytanie: "na co mi cały ten paragraf?" Tekst do powtórki bardzo słaby, uczniowie obecnie pragną czegoś więcej niż to. Coś co pozwoli szybko i praktycznie opanować konkretny zakres wiedzy. To jest XXI w., wyjdźmy poza XIX wieczny system szkolnictwa i zacznijmy coś robić porządnie. Pozdrawiam użytkowników i administrację, ~Tegoroczny maturzysta