Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Ars poetica – interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
Słabo
JD • 2016-09-30 06:38:48
idiotyczne
siema123 • 2016-09-29 14:00:50
Co oznacza, że dane połączenie jest "szczególnie korzystne"?
ciekawy • 2016-09-29 10:33:28
Super jasno,zwiezle i na temat :)
Olciagw • 2016-09-28 08:38:16
Dobre
nikolas • 2016-09-27 20:21:23

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Ars poetica – interpretacja i analiza

„Ars poetica” to jeden z ważniejszych wierszy Leopolda Staffa, który znalazł się w tomie „Barwa miodu” (1936). Utwór, jak sam tytuł wskazuje, ma charakter autotematyczny. Przedmiotem refleksji jest tu sztuka poetycka czy szerzej literatura w ogóle. Staff nie tylko wypowiada się na temat problemu weny twórczej, ale także konstruuje konkretny program poezji.

Natchnienie

W pierwszej strofie tekstu mówi się o kwestii poetyckiego natchnienia. Podmiot-poeta wyznaje, że pochodzi ono niejako z dna jego serca, a więc ma naturę emocjonalną. Jednocześnie zjawisko owo trudno wyjaśnić racjonalnie. Określa się je bowiem za pomocą epitetu „echo nieuchwytne”. Wena twórcza jest według poety niczym słabnące echo, które można jedynie próbować złapać. Z drugiej strony mowa tu o echu serca, a więc istotną metaforą staje się w wierszu obraz serca tłoczącego krew. W końcu „zblednie”, „stanie się błękitne, srebrzyste, przezroczyste”. Pojawia się wymowny obraz organu, który przestaje spełniać swoje zadanie i umiera.

Sztuka tworzenia

Druga strofa przedstawia przebieg procesu twórczego i jego najważniejszy cel. Poeta wyznaje, że chwyta natchnienie „spiesznie jak motyla”, a więc wykorzystuje krótki moment,

Polecamy również:

  • Wysokie drzewa - interpretacja i analiza

    „Wysokie drzewa” Leopolda Staffa, pochodzące z tomu o tym samym tytule to przykład wybitnej liryki poety, który – mimo że wykształcił swój warsztat na młodopolskiej manierze – potrafił doskonale odnaleźć się w nowoczesnym świecie dwudziestolecia międzywojennego. Poeta porzucił... Więcej »

  • Odys – interpretacja i analiza

    „Odys” to przykład liryki zwrotu do adresata. Podmiotem tekstu jest poeta, który zwraca się do swojego odbiorcy w drugiej osobie liczby pojedynczej. Wiersz przybiera postać swoistego przesłania czy życiowej mądrości, jaką pisarz dzieli się z czytelnikiem. Nauka owa dotyczy sensu ludzkiej... Więcej »

  • Czytelnicy – interpretacja i analiza

    Wiersz „Czytelnicy” Leopolda Staffa jest klasycznym sonetem, w którym pierwsza część (dwie czterowersowe strofy) ma charakter opisowy, natomiast druga (dwie strofy trzywersowe) posiada wydźwięk refleksyjno-filozoficzny. Problematyka tekstu dotyczy roli literatury w ludzkim życiu. Miarą wartości... Więcej »

  • Harmonia – interpretacja i analiza

    „Harmonia” jest wierszem Leopolda Staffa pochodzącym z tomu „Barwa miodu”. W tekście tym, podobnie jak w utworze „Ars poetica”, mamy do czynienia z wykładnią sztuki apollińskiej, skupiającej się na jasnej stronie rzeczywistości. „Harmonia” jest zatem manifestem... Więcej »

2 + 5 =