Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Architektura rokokowa - cechy, przykłady i przedstawiciele

Ostatnio komentowane
Super jasno,zwiezle i na temat :)
Olciagw • 2016-09-28 08:38:16
Dobre
nikolas • 2016-09-27 20:21:23
fajne 10/10 polecam stano mi , dzinekuje pani telec ssie pae
michas dyktator • 2016-09-27 18:46:30
może być
jrjtyjarujyok7wte4rytuji7ys • 2016-09-27 15:11:00
nie
ja • 2016-09-27 13:16:41

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Architektura rokokowa - cechy, przykłady i przedstawiciele

Architektura rokokowa w pierwszym stadium swojego rozwoju zdominowała wnętrza budynków. Budowle wznoszono nadal w stylu klasycystycznym lub późnobarokowym, jednak wnętrza dekorowano z rokokową subtelnością. Pompatyczność, demonstracyjny przepych zastąpiło wyrafinowanie, dążenie do kameralności i przytulności. Ściany dzielono falistą linią, ozdabiano panneaux i lustrami.

Dominowały barwy pastelowe, dekoracje wprowadzały do wnętrz asymetrię i egzotykę. Dużą popularnością cieszył się motyw roccaille przypominający muszę (stąd nazwa stylu – rokoko), a także płomienie, kwiaty, owoce i rozmaite motywy roślinne. Powodzeniem cieszyły się także motywy chińskie, japońskie i tzw. singerie, czyli ozdoby z małpami. Meble często miały faliste nogi i brzegi, zdobione były intarsją lub inkrustacją, krzesła zaś obijano pastelowymi materiałami.

Buduar w pałacu w Nieborowie
Buduar w pałacu w Nieborowie (styl neorokoko)

 

Budowle tworzone w stylu rokokowym wyróżniały się mniejszymi rozmiarami, delikatnością i asymetrią. W większym stopniu dbano o wygodę mieszkańców. Niewielkie wille mieściły apartamenty pani i pana domu. Między salonem a sypialnią usytuowany był buduar – pokój na wpół oficjalny, pozwalający pani domu wykonywać codzienne zajęcia, np. czytać korespondencję i

Polecamy również:

2 + 3 =