Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Archaizmy w Krzyżakach - opracowanie

Ostatnio komentowane
I'm out of league here. Too much brain power on diyspal!
Karess • 2015-01-25 05:33:25
lol love the chubby baby pics :)I, too, worry about those tnhgis though....Brian is a soli...
Lydie • 2015-01-25 05:27:03
Hi Christy,Very sorry for the delay. If your husband still needs reiepsrntateon, or some ...
Edder • 2015-01-25 05:22:29
anulka406 / No cf3ż, Katsuka, jak tak patrzę na Twoje rysunki i mam w głowie zdiane...
Parvez • 2015-01-25 05:19:42
"Niech mi ktoś wytłumaczy, jakie stwarzam zagrożenie na drdzoe, nie zapinając pasf3w w...
Kiryu • 2015-01-25 05:09:04
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Akcja „Krzyżaków” Henryka Sienkiewicza toczy się w latach 1399-1410. Między dwoma punktami granicznymi, jakimi są śmierć królowej Jadwigi oraz bitwa pod Grunwaldem, autor przedstawił losy fikcyjnych postaci, które sam wykreował. Uczynił to z wielką dbałością o szczegóły, nie tylko biorąc pod uwagę fakty historyczne i panujące wówczas obyczaje, lecz także starając się jak najlepiej oddać język tamtych czasów. Toteż w powieści pojawiają się liczne archaizmy, mające na celu dodać autentyczności dziełu.

Najliczniejszą grupę spośród zastosowanych w „Krzyżakach” archaizmów stanowią archaizmy fleksyjne. Wyrazy te od swoich dzisiejszych form różnią się sposobem wymowy. Oto niektóre przykłady: „sierce” (serce), „doźrzeje” (dojrzeje), „somsiad” (sąsiad), „krzcił” (chrzcił).

W powieści Henryka Sienkiewicza czytelnik może odnaleźć także liczne archaizmy fleksyjne, czyli takie, których historyczna odmiana różniła się od dzisiejszych norm. Najważniejsze z nich to m.in.: „Niemce” (Niemcy), „kopij” (kopii), „ze źrebięty” (ze źrebiętami).

Kolejną grupę stanowią archaizmy słowotwórcze. Najczęściej powstawały one przez dodawanie przyrostków albo przedrostków do istniejących już wyrazów. Oto niektóre

Polecamy również:

Przepisz kod:
wczytaj nowy