Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Anaruk, chłopiec z Grenlandii - streszczenie

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Tytułowy bohater powieści Czesława Centkiewicza jest dwunastoletnim Eskimosem. Zaczyna wkraczać już w dorosłość, która u mieszkańców Grenlandii nadchodzi szybciej niż na ciepłym Południu. Ojciec Anaruka, Eskimos o imieniu Tugto, każdego dnia uczy go rozmaitych zajęć, które mają pomóc mu w przyszłości przetrwać w ekstremalnych warunkach lodowca. Anaruk jest już sprawnym myśliwym, toteż ojciec zabiera go ze sobą na prawdziwe polowania.

Autor opisuje zwyczaje Eskimosów, które najwyraźniej budzą w nim podziw i wielkie zainteresowanie. Jest tu mowa o strojach tutejszych ludzi, nieco innych na polarne lato, a innych w czasie srogiej zimy. Dalej pojawia się opis zimowych igloo, domków budowanych z brył lodu oraz letnich namiotów ze skóry. Eskimosi są bardzo spokojni, nigdy nie podnoszą głosu i bardzo rzadko kłócą się między sobą. Nie posiadają w swoim języku słowa „kraść”, ponieważ nikt nie robi tego, co można by nim określić. Są bardzo gościnni i szczodrzy, a w przygotowaniach do zimy solidarnie bierze udział cała wioska. Mężczyźni często wychodzą wtedy na polowania, a kobiety całymi dniami wyprawiają skóry i konserwują mięso na zimę.

Eskimosi umilają sobie czas rozmaitymi zabawami, jak i wspólnym

Polecamy również:

  • Anaruk, chłopiec z Grenlandii – plan wydarzeń

    1. Opis Grenlandii.2. Codzienność Anaruka.3. Polowanie na foki.

  • Opis Anaruka

    Anaruk mieszka z rodzicami na Grenladii – największej wyspie świata, pokrytej w całości grubą lodową czapą. Pomimo że ma dopiero dwanaście lat, jest już silnym, zręcznym i bardzo odważnym chłopcem, więc ojciec uczy go polowania, wyprawiania mięsa, konstruowania rozmaitych narzędzi i broni.

  • Przygody Anaruka – opis wybranej przygody

    Przed zbliżającą się zimą wszyscy mężczyźni z eskimoskiej osady co dzień udają się na polowania. Od tego, ile zwierzyny przywiozą, zależy ich los w czasie zimy, potrzebują bowiem sporych zapasów żywności i licznych skórek, z których kobiety uszyją ubrania i buty.