Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Stosunki polsko-krzyżackie po bitwie pod Grunwaldem (wojna głodowa z zakonem krzyżackim, pokój melneński, arbitraże papieskie i in.)

Ostatnio komentowane
Nie o to mi chodziło... ale i tak dobra robota...
Andzela122 • 2017-03-23 14:51:32
Tu nie jest napisane i chrzcie
Krzysiek • 2017-03-22 20:25:45
Ciekawe informacje :)
Elo • 2017-03-22 14:39:42
ok
10/10 • 2017-03-21 20:12:12
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Stosunki polsko-krzyżackie po bitwie pod Grunwaldem (wojna głodowa z zakonem krzyżackim, pokój melneński, arbitraże papieskie i in.)

Wielka wojna Polski z Zakonem Krzyżacki rozpoczęta w roku 1409, zakończyła się zawarciem pokoju w Toruniu w roku 1411. Zwycięsko stronę reprezentował wówczas Władysław Jagiełło oraz jego brat Witold, a krzyżaków wielki mistrz zakonu Heinrich V von Plauen. W posiadaniu Zakonu pozostały ziemia chełmińska oraz Pomorze Wschodnie. Natomiast ze swojej strony krzyżacy zrezygnowali z pretensji do ziemi dobrzyńskiej oraz zgodzili się na sąd polubowny w kwestii Sanoka i Drezdenka.

Na skutek wielkiej wojny, której punktem kulminacyjnym była bitwa pod Grunwaldem (15.07.1410 r.), nastąpiło ostateczne załamanie się siły uderzeniowej zakonu. Poniósł wówczas straty ekonomiczne, które przyspieszyły kryzys wewnętrzny państwa zakonu krzyżackiego.

W roku 1414 dochodzi do wybuchu kolejnej wojny z Zakonem. Obie strony w toku walk niszczyły plony oraz zasiewy, utrudniając tym samym aprowizacje strony przeciwnej. Ten polsko – krzyżacki konflikt zbrojny, ze względu na swój charakterystyczny przebieg nazwano – wojną głodową.

Pokój między Polsko i Litwą a Zakonem Krzyżackim zawarto w roku 1422 nad jeziorem Melno. Na jego mocy strona litewska odzyskała bez dodatkowych ograniczeń Żmudź. Natomiast państwo polskie

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 5 =