Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Spór o inwestyturę w Europie po 1085 roku. Konkordat wormacki - postanowienia

Ostatnio komentowane
nmmm
poiyt • 2017-12-16 06:39:30
xd
xdddddd • 2017-12-14 19:21:21
jeba* gnypa
KRÓL BURSY • 2017-12-14 09:56:00
Coś tu nie gra - notacji bra-ket używa Dirac już w "Principles of Quantum Mechanics" (I...
elpe • 2017-12-13 20:17:11
NIC NIE WYTLUMACZONE NIE POLECAM A TFU POLECAM HOFFMANOWA MEMES
(TYLKO PRUS) • 2017-12-13 18:05:05
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Spór o inwestyturę w Europie po 1085 roku. Konkordat wormacki - postanowienia

Spór o wybór biskupów między władzą świecką, a duchową doprowadził do otwartego konfliktu między Cesarstwem a Papiestwem. Walka rozegrała się między cesarzem Henrykiem IV i papieżem Grzegorzem VII. Ostatecznie ten pierwszy doprowadził do wygnania papieża ze Stolicy Apostolskiej i obsadzenia swojego kandydata na nowego biskupa Rzymu. Spór nie został jednak rozstrzygnięty.

W roku 1111 cesarz Henryk V był skłony zrezygnować z praw do inwestytury urzędników duchownych, pod warunkiem rezygnacji Rzymu z otrzymywania lenn z rąk monarchy. Rok później doszło do zawarcia konkordatu w Wormacji.

Na podstawie ugody między cesarzem, a papieżem Kalikstem II ten pierwszy zrezygnował z inwestytury biskupów oraz opatów. Biskupów miał powoływać papież i tym samym przekazywać im władzę duchowną, a władze polityczną nadawał im cesarza. Ponad to władca niemiecki został pozbawiony wpływu na wybór kolejnych papieży.

W ten sposób zakończył się spór o inwestyturę. Stanowił on jednak tylko część sporu o dominacje w ówczesnym świecie chrześcijańskim. Walki o prymat pomiędzy cesarstwem, a papiestwem trwała nadal.

Kolejny władca – Fryderyk Barbarossa, był zwolennikiem podporządkowania władzy papieskiej cesarzowi.

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 4 =