Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Spór o inwestyturę - przebieg (klątwa papieska i Canossa), skutki

Ostatnio komentowane
takie se
ggg • 2017-09-19 19:05:57
[url=http://buyanafranil.shop/]anafranil ocd[/url] [url=http://retina.fund/]tretinoin 0.1 ...
Charlestuh • 2017-09-19 16:36:49
Ubogie w wiedze o etapach replikacji
JD • 2017-09-19 15:45:46
[url=http://cheapvardenafil365.us.com/]cheap vardenafil[/url] [url=http://indocin247.us.co...
Charlestuh • 2017-09-19 12:12:20
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Spór o inwestyturę - przebieg (klątwa papieska i Canossa), skutki

Ruch reformatorski powstały po upadku autorytetu kościoła w X w. rozpoczął się w Cluny (opactwie benedyktyńskim). W tym samym okresie powstała sieć klasztorów uznająca przywództwo Cluny oraz skupiająca ówczesne najwybitniejsze jednostki ze stanu duchownego.

W XI w. udało im się zdobyć wpływy na dworze papieskim, a już w połowie XI w. został zmieniony sposób wyboru papieża. W roku 1059 papież Mikołaj II ustalił regulamin wyborów papieskich. Według niego elekcja miała się odbywać od tej pory w zamkniętym gronie kardynałów – konklawe. Zmiana ta pozbawiła cesarza dotychczasowej możliwości wywierania wpływów i nacisków na wybór nowego biskupa Rzymu.

W roku 1075 papież Grzegorz VII sformułował swój program współdziałania cesarstwa i papiestwa, w odręcznej notatce, nie przeznaczonej do publikacji – Dictatus papae. Zgodnie z postulatami zawartymi w dokumencie, papież dysponował insygniami cesarskimi, mógł detronizować cesarzy, miał prawo zmieniać ich dekrety i postanowienia, nie mógł być sądzony. Ten sposób prowadzenia polityki określany jest jako papocezaryzm – przewaga władzy duchowej nad władzą świecką.

Ówcześni władcy świeccy nie mogli jednak poprzeć działań Kościoła zmierzających do

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 5 =