Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Spór o inwestyturę - przebieg (klątwa papieska i Canossa), skutki

Ostatnio komentowane
kappa xdddddddd
kk • 2016-12-07 19:00:41
Do d**y
Hn 88H • 2016-12-06 20:48:20
Polecam
Ola6a • 2016-12-05 19:19:19
super
sr • 2016-12-05 18:58:48
Dzięki za pomoc!
Uczeń • 2016-12-05 17:25:49
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Spór o inwestyturę - przebieg (klątwa papieska i Canossa), skutki

Ruch reformatorski powstały po upadku autorytetu kościoła w X w. rozpoczął się w Cluny (opactwie benedyktyńskim). W tym samym okresie powstała sieć klasztorów uznająca przywództwo Cluny oraz skupiająca ówczesne najwybitniejsze jednostki ze stanu duchownego.

W XI w. udało im się zdobyć wpływy na dworze papieskim, a już w połowie XI w. został zmieniony sposób wyboru papieża. W roku 1059 papież Mikołaj II ustalił regulamin wyborów papieskich. Według niego elekcja miała się odbywać od tej pory w zamkniętym gronie kardynałów – konklawe. Zmiana ta pozbawiła cesarza dotychczasowej możliwości wywierania wpływów i nacisków na wybór nowego biskupa Rzymu.

W roku 1075 papież Grzegorz VII sformułował swój program współdziałania cesarstwa i papiestwa, w odręcznej notatce, nie przeznaczonej do publikacji – Dictatus papae. Zgodnie z postulatami zawartymi w dokumencie, papież dysponował insygniami cesarskimi, mógł detronizować cesarzy, miał prawo zmieniać ich dekrety i postanowienia, nie mógł być sądzony. Ten sposób prowadzenia polityki określany jest jako papocezaryzm – przewaga władzy duchowej nad władzą świecką.

Ówcześni władcy świeccy nie mogli jednak poprzeć działań Kościoła zmierzających do

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 1 =