Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Spór o inwestyturę - przebieg (klątwa papieska i Canossa), skutki

Ostatnio komentowane
A o bombie H , to jakoś nikt nie wie
Artyk • 2017-05-25 19:18:45
Rrhhf
Rsr • 2017-05-25 17:00:51
Fajny artykuł. Jestem brąz 5 w LoL. Pozdrawiam Bronzowe Myśli.(Ta strona jest poświęc...
Bronz pinć • 2017-05-25 16:53:26
x/d
ktoś • 2017-05-25 15:02:58
Jej
Nie • 2017-05-25 07:48:33
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Spór o inwestyturę - przebieg (klątwa papieska i Canossa), skutki

Ruch reformatorski powstały po upadku autorytetu kościoła w X w. rozpoczął się w Cluny (opactwie benedyktyńskim). W tym samym okresie powstała sieć klasztorów uznająca przywództwo Cluny oraz skupiająca ówczesne najwybitniejsze jednostki ze stanu duchownego.

W XI w. udało im się zdobyć wpływy na dworze papieskim, a już w połowie XI w. został zmieniony sposób wyboru papieża. W roku 1059 papież Mikołaj II ustalił regulamin wyborów papieskich. Według niego elekcja miała się odbywać od tej pory w zamkniętym gronie kardynałów – konklawe. Zmiana ta pozbawiła cesarza dotychczasowej możliwości wywierania wpływów i nacisków na wybór nowego biskupa Rzymu.

W roku 1075 papież Grzegorz VII sformułował swój program współdziałania cesarstwa i papiestwa, w odręcznej notatce, nie przeznaczonej do publikacji – Dictatus papae. Zgodnie z postulatami zawartymi w dokumencie, papież dysponował insygniami cesarskimi, mógł detronizować cesarzy, miał prawo zmieniać ich dekrety i postanowienia, nie mógł być sądzony. Ten sposób prowadzenia polityki określany jest jako papocezaryzm – przewaga władzy duchowej nad władzą świecką.

Ówcześni władcy świeccy nie mogli jednak poprzeć działań Kościoła zmierzających do

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 2 =