Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Spór o inwestyturę - przyczyny

Ostatnio komentowane
jprdl co za debil musiał to pisać
hujek • 2017-05-27 15:02:09
troche za krótkie
juk • 2017-05-27 09:15:23
bssjvsgvkjsbusvb;Sdulabv>AJNiduav>KJBILsd;bv.dfbzlkfblS>KMSLvsldkvmkn kdvlksn.kvzkdn hcudj...
oooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo • 2017-05-26 11:10:09
A o bombie H , to jakoś nikt nie wie
Artyk • 2017-05-25 19:18:45
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Spór o inwestyturę - przyczyny

Po koronacji Ottona I na cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego w roku 962, władca niemiecki został wywyższony wśród innych ówczesnych monarchów chrześcijańskich. W tym samym roku cesarz wydał statut na mocy którego, wszyscy najwyżsi duchowni niemieccy byli zobowiązani do składania hołdu lennego władcy świeckiemu – Ottonowi I. Miał on również wpływ na wybór papieża, który był zmuszony do złożenia mu przysięgi wierności.

W X w. w efekcie procesu feudalizacji Kościoła, nastąpił upadek autorytetu tej instytucji oraz osoby samego papieża. Jedną z głównych przyczyn było prawo do obsadzania kandydatów na stanowiska kościelne przez władzę świecką. Zasada ta wzięła się z tzw. prawa patronatu – przywilej fundatorów oraz dobroczyńców organizacji kościelnych, do przedstawiania swoich kandydatów na odpowiednie stanowiska kościelne. W takiej sytuacji świeccy kierowali się przede wszystkim własnymi interesami, a nie dobrem Kościoła.

Największymi zwolennikami świeckiej inwestytury stanowisk kościelnych byli sami władcy. To właśnie im przysługiwało prawo patronatu względem większości biskupstw oraz opactw. Sytuacja ta doprowadziła do całkowitego zeświecczenia Kościoła. W jego strukturach szerzył się

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 3 =