Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Sanacja po śmierci Józefa Piłsudskiego. Rządy Mościckiego i Rydza-Śmigłego

Ostatnio komentowane
takie se
szpilllla • 2016-12-09 15:16:18
NJE WJEM IAK TO ÓIĄĆ
kapi gsóp • 2016-12-09 07:09:04
Przydało się ^^
Psotkaa • 2016-12-08 13:59:22
kappa xdddddddd
kk • 2016-12-07 19:00:41
Do d**y
Hn 88H • 2016-12-06 20:48:20
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Sanacja po śmierci Józefa Piłsudskiego. Rządy Mościckiego i Rydza-Śmigłego

Śmierć marszałka Józefa Piłsudskiego w 1935 roku poważnie wstrząsnęła obozem sanacyjnym. Wielu historyków określa okres, który po niej nastąpił „dyktaturą bez dyktatora”. Istotnie bowiem, po śmierci Marszałka nie było w obozie jego zwolenników osobowości tak wielkiego pokroju i o tak wielkiej charyzmie. Na domiar złego, Piłsudski miał zwyczaj dobierać swoich współpracowników raczej ze względu na wierność do jego osoby, niż rzeczywistych talentów. Stąd też tu po jego śmierci doszło do pierwszych rozłamów w gronie sanacji. Doszło do faktycznego rozpadu BBWR – u, a kolejni ważni politycy i wojskowi myśleli o sięgnięciu po władzę.

Ostatecznie jednak przejściowy chaos został zażegnany dzięki sojuszowi trzech najsilniejszych polityków sanacyjnych – Walerego Sławka, Ignacego Mościskiego i Edwarda Rydza – Śmigłego. W wyniku wewnętrznych ustaleń Rydz – Śmigły został dosyć szybko (12.05.1935) mianowany nowym GISZ - em, wkrótce potem zaś został przez Mościckiego mianowany marszałkiem. W zamian za to Rydz – Śmigły musiał liczyć się ze zdaniem i pozycją Mościskiego znacznie bardziej, niż robił to Piłsudski. Walery Sławek był stopniowo marginalizowaną częścią owego sojuszu, istnieją zresztą silne

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 4 =