Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Rosja za panowania Katarzyny II Wielkiej

Ostatnio komentowane
W tym artykule jest błąd merytoryczny. Otóż edykt mediolański, wydany przez cesarza K...
Nicodemus • 2016-12-10 22:33:06
głupie do rzeczy na drugi raz
felisityfornow • 2016-12-10 17:19:44
Spoko?
DOWNN • 2016-12-10 15:00:50
Jest ok
Uczeń2002 • 2016-12-10 13:39:29
za trudne do zrozumienia
ola, 12 lat • 2016-12-10 11:51:46
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Rosja za panowania Katarzyny II Wielkiej

Po śmierci Piotra I (1725) nastąpiła na tronie rosyjskim destabilizacja. Władzę próbowali zdobyć kolejno władcy, którzy byli w różnym stopniu spokrewnieni ze zmarłym carem. O władzę walczyli też jego dawni współpracownicy. Sytuacja na tronie ustabilizowała się z chwilą przejęcia władzy przez Katarzynę II (1763). Zręczna władczyni okazała się zręczna, chociażby w kwestii propagandy. Działała też na rzecz intelektualnego zbliżenia Rosji do Europy Zachodniej.  Działania te miały w przyszłości dać carycy przydomek Semiramidy Północy.

Katarzynie II udało się w sposób znaczący umocnić swą władzę, co stanowiło w pewnym sensie kontynuację polityki prowadzonej w tym zakresie przez Piotra I. Nawiązaniem do polityki poprzednika była też aktywna działalność na terenach niemieckich, skandynawskich oraz w rejonie Morza Czarnego, czego dowodem była chociażby aneksja Krymu w 1783 roku. Nie może też umknąć uwadze fakt, że Katarzyna II rozciągnęła silną kontrolę nad częścią ziem Rzeczpospolitej.

Jeśli chodzi o politykę wewnętrzną prowadzoną przez carycę, to opierała się ona na dążeniu do zjednania sobie szlachty za sprawą licznych ustępstw na jej rzecz, przy jednoczesnym zachowaniu absolutystycznych zapędów władczyni.

Kolejną zasługą imperatorowej było wprowadzenie jednolitego systemu zarządzania państwem, co objawiało się chociażby w jego podziale na gubernie i powiaty. Zniesiono także samorząd oraz autonomię Kozaków dońskich oraz zneutralizowano Sicz Zaporoską, jako ognisko ewentualnych powstań, poprzez obrócenie mieszkającej tam ludności w chłopów pańszczyźnianych.

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 1 =