Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Przesunięcie granic Rzeszy na wschód (X-XIV w.)

Ostatnio komentowane
Dlaczego nie ma daty wstawienia komentarza? Manipulacja?
Ciekawski • 2017-07-22 07:43:14
niech twardo sprawuja swoj urzad
kasia • 2017-07-20 17:16:17
Najwyższy czas skonczyc z bezprawie a sędziów którzy są polityczni wyrzucić z zawodu...
Maria • 2017-07-14 10:13:27
Czyli pisze coma jako pierwsza ?! EKSTRA !!!!!!!!!!!! Nie czytałam tego ale oglądałam...
Eliska_Karisska • 2017-07-03 19:07:42
Kosowo zajmuje bardzo szczególne miejsce w serbskiej mitologii narodowej i trzeba o tym p...
Michał • 2017-06-25 17:26:15
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Przesunięcie granic Rzeszy na wschód (X-XIV w.)

Okres panowania Dynastii Salickiej w latach 1024 – 1125 przyniósł kolejne umocnienie Cesarstwa. Władcy z tej dynastii ingerowali w sprawy państw słowiańskich, utrzymując jednocześnie silną pozycje we Włoszech.

Od XII w. prowadzono intensywną politykę ekspansji na obszary słowiańskie. Feudałom niemieckim przewodził wówczas książę saski – Lotar Supplinburga. W momencie otrzymania przez tego władcy korony niemieckiej w roku 1125, rozpoczął on działania zmierzające do podboju terenów, które były położone na wschód od Niemiec.

Wyprawy były prowadzone na Obodrzyców i Wieletów. Poza osobami świeckimi, brali w nich również udział przedstawiciele Kościoła, na czele z arcybiskupstwem magdeburskim. Dla licznych rycerzy niemieckich, program polityki ekspansyjnej zaproponowany przez króla, wydawał się bardzo atrakcyjny. Dowodzili im Konrad Wettyn, margrabia Miśni i Łużyc, a także Albrecht Niedźwiedź, margrabia Marchii Północnej. W skutek ich działań, strona niemiecka zdobyła Łużyce oraz ziemie Wieleckie.

Ofensywie przeciwko Słowianom Połabskim, nowy impuls nadał wnuk cesarza Lotara – Henryk Lew (1142 – 1180). Jego celem było zwiększenie potęgi rodowej, kosztem sąsiadów obodrzyckich rozszerzał

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 1 =