Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Pokój w Buczaczu (1672) - postanowienia, skutki

Ostatnio komentowane
To za bardzo mi nie pomogło
Iga • 2017-04-25 19:55:00
Najlepsza wypowiedź! !!
Krzysio xd • 2017-04-25 18:15:48
dziena
mania • 2017-04-25 16:32:53
orewa ochinchin daisuki nandayo
nardo • 2017-04-25 14:37:26
najsu des
Okarin-sama • 2017-04-25 14:30:26
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Pokój w Buczaczu (1672) - postanowienia, skutki

Po śmierci Ludwika Jagiellończyka wybuchł konflikt między nową habsburską władzą a przeciwnym mu stronnictwem narodowym. Z całej sytuacji skorzystała Turcja zajmując znaczną część Węgier. W efekcie Imperium Osmańskie sięgnęło południowych granic Rzeczpospolitej. Na skutek działań kolejnych władców polskich – Zygmunta I Starego, Zygmunta II Augusta oraz Stefana Batorego, granica polsko – turecka pozostawała spokojna aż do początku XVII wieku.

Dopiero penetracja polska na obszarze Mołdawii, a w szczególności pomoc udzielona Austrii przeciwko Turkom w pierwszej fazie wojny trzydziestoletniej przez Zygmunta III Wazę, spowodowały w roku 1620 wypowiedzenie wojny Rzeczpospolitej przez Turcje.

Ostatecznie wojna z lat 1620 – 1621 została zakończona 9 października – pokój chocimski. Od tego momentu stosunki polsko – tureckie układały się przez kolejne pół wieku pokojowo. Sytuacja uległa zmianie w momencie przejęcia władzy w Turcji przez wielkich wezyrów z rodu Koprulu. Uważali oni bowiem prowadzenie wojny za lekarstwo na wszystkie problemy ówczesnej Turcji.

Wezyrowie w toku działań wojennych chcieli również podnieść rangę strony tureckiej w Europie. Dążyli przy tym do poszerzenia terytorium

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 2 =