Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Państwo zachodniofrankijskie - historia. Kapetyngowie i powstanie Królestwa Francji

Ostatnio komentowane
No ch*j tu jest tej charakterystyki elo
wosPRO • 2017-08-20 00:32:13
Witam Dla mnie jednym z największych paradoksów współczesnego świata jest fakt,że p...
pawlo0 • 2017-08-16 17:57:59
WIEM,ŻE MISJE POKOJOWE ŚĄ BARDZO NIEBEZPIECZNE.Podziwiam ludzi,którzy są na misji,ż...
tereska1 • 2017-08-15 08:19:23
Dobre zestawienie. Polecam także ten artykuł http://edueduonline.pl/blog/e-mail-angielsk...
Sara • 2017-08-09 10:30:02
Umiem w matme wiem ile to jest pienc pluz czy
Kujon • 2017-08-08 17:08:22
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Państwo zachodniofrankijskie - historia. Kapetyngowie i powstanie Królestwa Francji

W roku 843 w Verdun doszło do podziału imperium Karolingów, pomiędzy trzech synów Ludwika Pobożnego. Najstarszemu synowi Lotarowi, który podzielił ostatecznie imperium między braci, przypadły obszary Włoch wraz z tytułem cesarskim oraz szeroki pas obszarów łączących Alpy z Morzem Północnym.

Na wschód od obszarów – pod władzą Lotara, położone były treny, które otrzymał Ludwik Niemiecki. Dzielnica ta była zamieszkana w większości przez ludność pochodzenia germańskiego.

Natomiast ostatni z synów – Karol Łysy, otrzymał dzielnice zachodnią. Tereny te były zamieszkane głównie przez ludność mówiącą w większości językami romańskimi. W rzeczywistości jednak w jego państwie faktyczna władza sprawowana była przez wyłonionych z możnowładztwa, lokalne dynastie. Tym ostatnim udało się w X w. uformować suwerenne jednostki polityczne w postaci księstw.

Istotną postacią dla państwa zachodniofrankijskiego był trzeci syn Ludwika Niemieckiego – Karol III Otyły (839 – 888). Pomimo, że przy podziale państwa swojego ojca otrzymał tylko Szwabie, już po śmierci swoich braci rządził w całym państwie. 

W roku 881 otrzymał od papieża koronę cesarską, a po śmierci trzech władców z Karolingów Francuskich – Ludwika

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 1 =