Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Państwo zachodniofrankijskie - historia. Kapetyngowie i powstanie Królestwa Francji

Ostatnio komentowane
prprprprprprprprpprrprprprprprprprprprprprprrprprprrpprrprprprprprrrprrrprprprprr
prprprprpr • 2018-02-22 18:08:34
v Chcesz sie pobawic? ;)
Kutas • 2018-02-22 16:52:38
Ale to nudne gówno
Pudźdolf Szary • 2018-02-21 20:00:04
super
agnieszka 14 • 2018-02-21 17:02:42
aha glupi nmie jestem
nikt • 2018-02-21 16:01:29
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

W roku 843 w Verdun doszło do podziału imperium Karolingów, pomiędzy trzech synów Ludwika Pobożnego. Najstarszemu synowi Lotarowi, który podzielił ostatecznie imperium między braci, przypadły obszary Włoch wraz z tytułem cesarskim oraz szeroki pas obszarów łączących Alpy z Morzem Północnym.

Na wschód od obszarów – pod władzą Lotara, położone były treny, które otrzymał Ludwik Niemiecki. Dzielnica ta była zamieszkana w większości przez ludność pochodzenia germańskiego.

Natomiast ostatni z synów – Karol Łysy, otrzymał dzielnice zachodnią. Tereny te były zamieszkane głównie przez ludność mówiącą w większości językami romańskimi. W rzeczywistości jednak w jego państwie faktyczna władza sprawowana była przez wyłonionych z możnowładztwa, lokalne dynastie. Tym ostatnim udało się w X w. uformować suwerenne jednostki polityczne w postaci księstw.

Istotną postacią dla państwa zachodniofrankijskiego był trzeci syn Ludwika Niemieckiego – Karol III Otyły (839 – 888). Pomimo, że przy podziale państwa swojego ojca otrzymał tylko Szwabie, już po śmierci swoich braci rządził w całym państwie. 

W roku 881 otrzymał od papieża koronę cesarską, a po śmierci trzech władców z Karolingów Francuskich – Ludwika

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 5 =