Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Państwo czeskie w średniowieczu (VIII-XI w.)

Ostatnio komentowane
ok ale za krutki
gabriellla • 2017-01-19 16:12:39
... xD
xD • 2017-01-18 18:54:11
lol
żomuś • 2017-01-17 17:09:09
wow
lol • 2017-01-17 16:18:42
xdd
tri paloski • 2017-01-17 15:07:48
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Państwo czeskie w średniowieczu (VIII-XI w.)

Po przegranej kampanii wojennej z Węgrami w roku 906, upada Państwo Wielkomorawskie. Pomimo, że Madziarzy przerwali łączność pomiędzy południowymi a zachodnimi Słowianami, nie udało im się opanować całego terenu Państwa Wielkomorawskiego. Plemiona czeskie w tym czasie zasiedliły obszary na północ od Karpat oraz Sudetów - uzyskały niezależność.

Wśród państw plemiennych, to właśnie Czesi przejawiali największą ruchliwość w kwestii sukcesji Wielkich Moraw. Początkowo rozdarci walką dwóch dynastii – Przemyślidów oraz Sławnikowiców, po uzyskaniu przewagi tych pierwszych pod koniec X w., wykorzystując osłabienie Węgier zajęli Morawy oraz Słowację. Następnie weszli w posiadanie Śląska i kraju Wiślan, co sprawiło, że państwo rządzone przez Przemyślidów stało się jednym z silniejszych na ówczesnej Słowiańszczyźnie.

Książę czeski Borzywoj z dynastii Przemyślidów – panujących, aż do roku 1306, przeniósł swoją siedzibę do Pragi. Za twórcę państwa czeskiego uznaje się jego syna Wratysława I. Kolejny władca – Brzetysław I, zjednoczył Czechy i Morawy w roku 1019. Wratysław II jako pierwszy władca został koronowany na króla w roku 1085. Od tego też momentu Czechy wchodziły w skład Świętego Cesarstwa

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 4 =