Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Upadek Bizancjum - przyczyny. Ostatnie lata Cesarstwa Bizantyjskiego

Ostatnio komentowane
super
Zuzia • 2017-04-29 15:37:06
nienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienie...
d • 2017-04-28 11:25:43
Its too bored. :v Lmao.
I'm. • 2017-04-27 18:48:44
całkiem spoko
Ferdynand Kiepski • 2017-04-27 18:05:16
Aparat Golgiego w komórkach roślinnych ma połączenie z ER.
Karol • 2017-04-27 07:34:02
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Upadek Bizancjum - przyczyny. Ostatnie lata Cesarstwa Bizantyjskiego

Kryzys zapoczątkowany w okresie wypraw krzyżowych dla strony bizantyjskiej, aż do upadku Cesarstwa na wschodzie nie został zażegnany. Bizancjum ucierpiało najbardziej w czasie czwartej krucjaty w latach 1202 – 1204. Wówczas krzyżowcy europejscy zamiast do Palestyny udali się pod mury Konstantynopolu.

Po zajęciu i wyniszczeniu Cesarstwa Wschodniego utworzono na jego miejscu Cesarstwo Łacińskie. Pomimo że Bizancjum odrodziło się w roku 1261, to już nigdy nie osiągnęło dawnej świetności i pozycji, jaką posiadało we wcześniejszych okresach.

Stałym niebezpieczeństwem dla Bizancjum byli również Turcy Seldżucy. Jednak ze względu na podziały i walki wewnętrzne, Cesarstwo Wschodnie mogło trwać mimo osłabienia. Sytuacja jednak uległa zmianie, kiedy miejsce Turków seldżuckich zajęli Turcy osmańscy.

Ich wodzem został Osman I, który po okresie podojów sąsiednich emiratów, w drugiej ćwierćwieczu XIV wieku zwrócił się w kierunku Bizancjum. Wówczas w posiadaniu Osmana znalazły się kolejno Brussa, Nikodemia oraz Nicea.

Zdobywanie kolejnych posiadłości bizantyjskich było łatwe dla Turków, ponieważ ostatnie stulecia upłynęły Cesarstwu Wschodniemu na postępującym upadku. Już w XIII wieku Bizancjum

Polecamy również:

  • Wzrost potęgi tureckiej w XV w. - przyczyny, skutki

    Na początku XIV wieku na obszarze Azji Mniejszej pojawiła się nowa siła islamskiego świata, która zajęła miejsce Turków seldżuckich – Turcy osmańscy. Ostatni człon ich nazwy pochodził od imienia ich wodza – Osmana I (1258 – 1326). Ten ostatni był emirem tureckim, sułtanem od 1299... Więcej »

Komentarze (0)
1 + 2 =