Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Konfederacja barska - przyczyny, przebieg, skutki

Ostatnio komentowane
Ale to nudne gówno
Pudźdolf Szary • 2018-02-21 20:00:04
super
agnieszka 14 • 2018-02-21 17:02:42
aha glupi nmie jestem
nikt • 2018-02-21 16:01:29
cały czs reklamy
wow • 2018-02-21 15:46:08
like
Skrzatek • 2018-02-21 12:49:47
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Pierwszy okres rządów Stanisława Augusta Poniatowskiego, wybranego na króla Rzeczpospolitej w roku 1764, charakteryzował się próbą daleko idących reform ustrojowych, które miały w założeniach uzdrowić gospodarkę Rzeczpospolitej. Spotkało się to jednak z oporem Rosji, która to nie chciała wzmocnienia swojego sojusznika i reformy w kraju. W rezultacie działań posła rosyjskiego Mikołaja Repnina doszło do zawiązania się konfederacji radomskiej, pod pozorem obrony praw innowierców w Rzeczpospolitej, później zaś sejmu skonfederowanego, zwanego repninowskim (1767 ), który to anulował większość reform króla. Zarówno interwencja obcego posła w politykę Rzeczpospolitej, jak również niechęć do uległego Rosji króla spowodowały wybuch niezadowolenia szlachty, która postanowiła rozpocząć zbrojną walkę zarówno przeciwko królowi, jak i Rosji.

Konfederacja barska została zawiązana 29.02.1768 roku w miasteczku Bar, z inicjatywy m.in. Adama Stanisława Krasińskiego, Jana Mniszecha i Joachima Potockiego. Konfederaci walczyli za wartości „złotej wolności szlacheckiej” i wartości katolickie, sprzeciwiając się uchwałom konfederacji radomskiej. Jednym z dowódców wojskowych konfederacji był Kazimierz Pułaski,

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 2 =