Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

I rozbiór Polski - przyczyny, uczestnicy, opis

Ostatnio komentowane
Aha
PandaJanek • 2017-05-22 15:51:44
no to co bylo mianem pozytywizmu w europie?
blanty pale • 2017-05-21 19:20:25
za mało o feric to główny bochater
gotti7 • 2017-05-21 18:42:43
nie rozumiem tego
Andrzej888 • 2017-05-21 17:34:21
Przydatne
Cynamon • 2017-05-21 14:58:46
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

I rozbiór Polski - przyczyny, uczestnicy, opis

W 1764 roku królem Polski został Stanisław August Poniatowski (1732-1798), który był kandydatem Familii popierany przez carycę Katarzynę II (1729-1796). Nowo wybrany król chciał dążyć do zmian, które miały poprawić sytuację kraju, jednak jego „zależność” od carycy Rosji odbiła się negatywnie na sytuacji Polski.

Rosja i Prusy negatywnie odnosiły się do prób przeprowadzenia zmian w Polsce i pod pretekstem nieprzestrzegania praw wyznawców innej wiary niż katolicka zażądały równouprawnienia niekatolików, co było jawnym wtrącaniem się w sprawy wewnętrzne kraju i zarzewiem konfliktu między Polską a Rosją.

W lutym 1768 roku w miasteczku Bar przy granicy z Turcją zawiązano w obronie wiary i wolności konfederację barską. Konfederaci występowali przede wszystkim w obronie niepodległości kraju, wiary katolickiej oraz złotej „wolności szlacheckiej”. Sprzeciwiali się oni terrorowi wojsk rosyjskich oraz królowi i obozowi reformatorskiemu.

Walki z konfederacją barską tyczyły się równolegle z wojną rosyjsko-turecką. Sukcesy Rosjan na obu frontach wzbudziły niepokój Prus i Austrii i ich obawę o zachwianie równowagi sił w Europie. By temu zapobiec cesarz austriacki Józef II (1741-1790) i król pruski

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 4 =