Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Hoplici, falanga i in. - definicja, opis

Ostatnio komentowane
ja chcę nazwę i krótki opis a nie
ni8ku • 2017-04-24 15:57:07
Nie piszcie takich debilnych głupot! Szkoda pisać..
• 2017-04-24 15:26:38
Jakie okropne głupoty! Jak można takie rzeczy wmawiać ludzia! A później powstają te ...
• 2017-04-24 15:24:34
A GDZIE WEWNĘTRZNA POLITYKA ?!
anonim • 2017-04-23 17:58:07
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Hoplici, falanga i in. - definicja, opis

Wojna była wpisana w naturę funkcjonowania każdego polis – wspólnoty wojowników nie w mniejszym stopniu niż obywateli. Pojęcie pokoju między sąsiednimi państwami w zasadzie nie istniało, istniał stan prowadzenia i nieprowadzenia działań wojennych.

Wojskowość grecka – Hoplita

W epoce historycznej wojownik walczący w falandze posiadał uzbrojenie ochronne, zoptymalizowane do tego typu walki, rozwinięte na podstawie doświadczeń z niezliczonych bitew. Stanowiły je zbroja, nagolenice, zakrywający niemal całą twarz hełm z brązu oraz duża okrągła tarcza z dwoma uchwytami, blisko środka dla przedramienia i tuż przy brzegu dla dłoni, które sprawiały, że nadawała się do trzymania w jednej pozycji - frontalnie, tuż przy piersi.

Umieszczenie obu chwytów na prawo od środka powodowało, że hoplitę osłaniała tylko jej prawa strona, lewa, pozornie bezużyteczna, osłaniała sąsiada. Tarcza ta, nadająca się tylko do walki w zwartym szyku, stała się symbolem falangity, stąd jej nazwa – hoplon (broń; hopla – uzbrojenie), oraz określenie walczącego nią wojownika – Hoplity (hoplites).

Wojskowość grecka – Falanga

W falandze, uderzającej masą, sprawą najważniejszą było utrzymać szyku. W walce wymagającej

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 2 =