Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Hoplici, falanga i in. - definicja, opis

Ostatnio komentowane
5453
ftr5 • 2017-01-24 16:18:28
adhkajs
lola • 2017-01-23 17:59:22
pozytywnym skutkiem takiej "rozpierduchy"oczywiście dla jej twórców to dziękczynne pos...
mamiona • 2017-01-19 23:31:18
ok ale za krutki
gabriellla • 2017-01-19 16:12:39
bardzo pomocne
xD • 2017-01-18 18:48:29
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Hoplici, falanga i in. - definicja, opis

Wojna była wpisana w naturę funkcjonowania każdego polis – wspólnoty wojowników nie w mniejszym stopniu niż obywateli. Pojęcie pokoju między sąsiednimi państwami w zasadzie nie istniało, istniał stan prowadzenia i nieprowadzenia działań wojennych.

Wojskowość grecka – Hoplita

W epoce historycznej wojownik walczący w falandze posiadał uzbrojenie ochronne, zoptymalizowane do tego typu walki, rozwinięte na podstawie doświadczeń z niezliczonych bitew. Stanowiły je zbroja, nagolenice, zakrywający niemal całą twarz hełm z brązu oraz duża okrągła tarcza z dwoma uchwytami, blisko środka dla przedramienia i tuż przy brzegu dla dłoni, które sprawiały, że nadawała się do trzymania w jednej pozycji - frontalnie, tuż przy piersi.

Umieszczenie obu chwytów na prawo od środka powodowało, że hoplitę osłaniała tylko jej prawa strona, lewa, pozornie bezużyteczna, osłaniała sąsiada. Tarcza ta, nadająca się tylko do walki w zwartym szyku, stała się symbolem falangity, stąd jej nazwa – hoplon (broń; hopla – uzbrojenie), oraz określenie walczącego nią wojownika – Hoplity (hoplites).

Wojskowość grecka – Falanga

W falandze, uderzającej masą, sprawą najważniejszą było utrzymać szyku. W walce wymagającej

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 3 =