Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Epoka hellenistyczna - definicja, cechy, charakterystyka

Ostatnio komentowane
ten nademną to pedał XD
mojstaryjestfanatykiemwedkarstwa • 2016-12-03 17:51:08
elo
lolek • 2016-12-03 10:57:03
I tak nie zdacie cfele XD
Ruhaczmateg • 2016-12-01 17:33:21
wtf
nicnieumiem • 2016-12-01 12:36:50
trudne. z kartkówki mam 2
lolek 004 • 2016-12-01 12:35:11
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Epoka hellenistyczna - definicja, cechy, charakterystyka

Epoka hellenistyczna (hellenizm, epoka aleksandryjska) miała początek w 323 r. p.n.e. – śmierć Aleksandra Macedońskiego, zwanego Wielkim, koniec nastąpił w 30 r. p.n.e. – samobójcza śmierć Kleopatry spowodowana rzymskim podbojem, który zakończył się zajęciem ptolemejskiego Egiptu. Był to okres w dziejach regionu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu, a zwłaszcza obszarów znajdujących się pod greckim panowaniem. Pierwszy raz termin epoka hellenistyczna został użyty przez niemieckiego historyka Johanna Gustava Droysen’a. Użył go w swoich pracach na temat Aleksandra Wielkiego, jednak w odniesieniu do szerszego okresu - od śmierci Aleksandra do IV wieku.

Aleksander Wielki swoimi podbojami rozszerzył świat grecki na ogromne obszary imperium perskiego. Wtedy też nastąpiło bezpośrednie spotkanie kultury helleńskiej ze starszymi cywilizacjami Wschodu, pojawiły się nowe prądy w religii, filozofii i sztuce, rozwinęła się nauka. Państwa, które obejmował swymi wpływami, nazywamy dziś hellenistycznymi.

Monarchie hellenistyczne – nowe organizmy państwowe zyskały polityczną dominację, poleis straciły na znaczeniu. Centrami kulturowymi stały się nowe ośrodki miejskie leżące poza Grecją właściwą,

Polecamy również:

Komentarze (1)
1 + 3 =
Komentarze
kasiakiciamial • 2016-01-26 19:29:49
trochę mało i więcej o Aleksandrze macedońskim niż o epoce hellenistycznej...