Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Edykt Teodozjusza Wielkiego - okoliczności, treść, skutki

Ostatnio komentowane
Alek sandra tak a seksibomba ,_ fajne ?i jupi heheheheh M jak Miłoś pozdro to cześć za...
Ezir • 2017-12-12 20:44:03
Czat
Weronika • 2017-12-12 20:39:31
Porządnie wygląda ten list ;) Na pewno coś podobnego można bez obaw wysyłać razem z ...
Angela • 2017-12-12 16:05:55
we wzorze prawa keplera jest literówka powinno być R do 3
Lupek • 2017-12-11 23:39:40
Bardzo przydatne. Dziękuję serdecznie. Tylko mam mały dylemat z tym czwartym jeźdźce...
nieznajoma • 2017-12-11 18:44:07
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Edykt Teodozjusza Wielkiego - okoliczności, treść, skutki

Niezwykle ważnym zagadnieniem w kwestiach funkcjonowania Cesarstwa Rzymskiego była zmieniająca się rola kościoła chrześcijańskiego. Jeszcze za czasów panowania Cesarza Dioklecjana (284 – 305 r. n.e.) dochodziło do wielkich prześladowań chrześcijan. Jednak już za rządów Konstantyna liczono się z rosnącą siłą oraz liczebnością nowej wiary.

W roku 313 Konstantyn wprowadza tzw. edykt mediolański – dający równouprawnienie religii chrześcijańskiej. Ostatnim protestem wobec szerzącego się chrześcijaństwa, był sprzeciw jednego z wybitniejszych pisarzy rzymskich Aureliusza Symachusa przeciwko biskupowi Mediolanu Ambrożemu. Cała sytuacja dotyczyła próby wyniesienia z senatu posągu i ołtarza bogini zwycięstwa.

W roku 392 n.e. Cesarz Teodozjusz Wielki wydaje zakaz kultu pogańskiego, co w praktyce oznaczało zwycięstwo religii chrześcijańskiej.

Teodozjusz I Wielki (ok. 346 – 395 r. n.e.), syn Flawiusza Teodozjusza, Cesarz rzymski od roku 379 n.e. po klęsce Rzymian pod Adrianopolem - na skutek tzw. wędrówki ludów, w roku 378 n.e. został mianowany przez cesarza Gracjana współrządzącym we wschodniej części cesarstwa. Jego żoną była Flacilia, która urodziła mu dwóch synów, Arkadiusza oraz Honorius

Polecamy również:

  • Powstanie Rzymu i jego położenie - data. Legenda o Romulusie i Remusie

    Rzym miał zostać założony 21 kwietnia 753 r. p.n.e. przez późniejszego pierwszego króla rzymskiego - Romulusa. Data ta jednak jest bardziej związana legendami czy też tradycją aniżeli faktami historycznymi. Do dziś nie wiadomo dokładnie kiedy powstało miasto ani też od jakiego wydarzenia należy liczyć... Więcej »

  • Republika rzymska - ustrój polityczny, czas trwania, cechy

    Obalenie władzy Etrusków, a wraz z nią likwidacja monarchii, umożliwiły budowanie nowego systemu na pierwotnych terenach starożytnego Rzymu. Republika istniała w latach 509 – 27 p.n.e., za jej początek uznaje się upadek (wygnanie) ostatniego króla rzymskiego Tarkwiniusza Pysznego i... Więcej »

  • Wojny Rzymu z Kartaginą - przyczyny

    Kartagina „Nowe Miasto” (łac. Karthago, późn. Carthago, gr. Кαρχηδών = Karchedon, fen Qrt - ḥdšt = Kart Chadaszt, arab. قرطاج = Kartadż lub hebr. קרתגו = Kartago) była starą kolonią fenicką założoną w IX w. p.n.e. przez Tyr na północnym wybrzeżu Afryki na... Więcej »

  • Rozwój terytorialny Rzymu - przyczyny, cele, środki

    Początkowa ekspansja terytorialna Rzymu, spowodowana była przed wszystkim odparciem przez rzymian naporu, jaki spotkali ze strony swoich najbliższych sąsiadów. Dzięki zawiązanemu sojuszowi z najsilniejszym oponentem Latynami, Rzym mógł z biegiem czasu zbudować silną organizacje wewnętrzną, niezbędną w... Więcej »

  • Niewolnicy w starożytny Rzymie - pochodzenie, życie i praca. Powstania niewolników - przyczyny

    Po podboju przez Rzymian basenu Morza Śródziemnego, ustalił się ostatecznie, w gospodarce rzymskiej, system produkcji oparty na niewolnictwie. Nastąpił wówczas rozwój latyfundiów (ogromna posiadłość ziemska) opartych na pracy niewolników. Więcej »

Komentarze (0)
3 + 1 =