Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Cesarstwo Ottonów - charakterystyka. Polityka Cesarstwa Ottonów

Ostatnio komentowane
Kosowo zajmuje bardzo szczególne miejsce w serbskiej mitologii narodowej i trzeba o tym p...
Michał • 2017-06-25 17:26:15
genialne
bobo • 2017-06-20 19:33:18
Przepraszam, ale islam nie jest religią a ideologią która podporządkowuje sobie wszyst...
Dyabeł • 2017-06-14 09:57:54
nie wiem o co ci chodzi
To ja • 2017-06-13 20:59:19
Interesujące no ;)
Olcix • 2017-06-13 14:33:24
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Cesarstwo Ottonów - charakterystyka. Polityka Cesarstwa Ottonów

Po podziale imperium karolińskiego w roku 843 w Verdun, konfliktach dynastycznych oraz najazdach wikingów, doszło do osłabienia, a następie upadku władzy cesarskiej. W X w. ukształtowało się Królestwo Francji w zachodniej części monarchii, a we wschodniej – Niemiec. Cesarstwo rzymskie na Zachodzie zostało ponownie odbudowane przez króla Niemiec – Ottona I.

Sukcesy i pozycja cesarza Henryka były tak znaczące, że po jego śmierci w roku 936, elektorzy wybrali na swojego nowego władcę jego syna Ottona. Sama koronacja miała miejsce w ulubionej siedzibie Karola Wielkiego – Akwizgranie. Był to pierwszy sygnał w jakim kierunku nowy władca planuje pokierować swoją politykę.

W początkowym okresie swoich rządów nowy władca postanowił – w celu realizacji swoich planów centralistycznych, oprzeć się na dwóch elementach: wyższej hierarchii kościelnej oraz najbliższej rodzinie. W pierwszym wypadku przedstawiciele duchowieństwa w drodze feudalizacji byli lennikami króla, także zazwyczaj reprezentowali jego interesy. W kwestiach rodzinnych Otton obsadził jej członków wśród księstw terytorialnych.

Po licznych zwycięstwach w kolejnych latach – pokonanie Węgrów, Słowian Połabskich oraz narzuceniu zwierzchnictwa

Polecamy również:

  • Cesarstwo uniwersalne Ottona III - definicja, na czym polega - Historia

    Po śmierci cesarza Ottona II w roku 983, jego syn i następca miał wówczas zaledwie trzy lata. Pomimo, że już w roku 983 Otton III został koronowany na króla Niemiec, był zbyt młody aby rządzić cesarstwem po śmierci ojca. Po długoletnim okresie regencji, osobiste rządy objął w roku 995. Więcej »

  • Cezaropapizm, papocezaryzm - co to jest, historia. Spory o dominację - przykłady

    Po bezpotomnej śmierci cesarza Henryka II władzę w kraju przejmuje dynastia Salicka. Jej pierwszym przedstawicielem był Konrad II. Nowy władca podczas swoich rządów dążył przed wszystkim do wzmocnienia wewnętrznego Rzeszy. W trakcie jego panowania dużym niebezpieczeństwem był wzrost pozycji feudałów... Więcej »

  • Reforma gregoriańska - na czym polegała?

    Reformą gregoriańską określa się szereg działań reformatorskich, które Kościół katolicki podjął na przestrzeni XI-XII w. Ich celem było m.in. usunięcie symonii (czyli handlu godnościami oraz stanowiskami kościelnymi), wprowadzenie celibatu, a przede wszystkim powstrzymanie ingerencji... Więcej »

  • Spór o inwestyturę - przyczyny

    Po koronacji Ottona I na cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego w roku 962, władca niemiecki został wywyższony wśród innych ówczesnych monarchów chrześcijańskich. W tym samym roku cesarz wydał statut na mocy którego, wszyscy najwyżsi duchowni niemieccy byli zobowiązani do składania hołdu... Więcej »

Komentarze (0)
5 + 3 =