Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Zlodowacenie bałtyckie (Polski) - geografia

Ostatnio komentowane
żart super materiał
fx • 2017-01-16 17:32:41
gupie
d • 2017-01-16 16:35:40
Winicjusz zakochany w Ligii do szaleństwa, zatopiony w miłości i chce ją zabić? Hmm.....
Anita • 2017-01-16 16:29:05
easy game Guwno
EnTryN • 2017-01-16 09:13:37
bardzo przydatne informacje
wiciu • 2017-01-15 20:14:51
Właściciel:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Zlodowacenie bałtyckie (Polski) - geografia

Około 115 tys. lat temu zakończył się interglacjał eemski i rozpoczął się ostatni glacjał, nazywany zlodowaceniem bałtyckim, północnopolskim lub Vistulianem. W innych regionach Europy i świata nosi ono jednak też inne nazwy (Würm w Alpach, Wisconsin w Ameryce Północnej, zlodowacenie wałdajskie w Rosji czy Devensian w Wielkiej Brytanii).

Na Ziemi rozwinęły się wtedy lądolody (lodowce kontynentalne). W Ameryce Północnej połączyły się trzy tarcze lodowe: grenlandzka, laurentyńska (kanadyjska) i Gór Skalistych i Kaskadowych. Rozwinął się też lądolód skandynawski pokrywając znaczną część Europy Północnej i zachodniej Syberii. Gruba warstwa lodów morskich pokryła Morze Arktyczne. Lodowce górskie pokryły góry Europy (w Polsce Tatry i Karkonosze i Babia Góra) i Azji. Na półkuli południowej większe niż dziś rozmiary miał lód szelfowy wokół Antarktydy. Jego rozrost ograniczały jednak wody Oceanu Południowego. Lodowcami pokryły się też Andy w Ameryce Południowej, Wielkie Góry Wododziałowe w Australii i Alpy Południowe w Nowej Zelandii.

Niektóre lądy polarne (wschodnia Syberia, czy północna Alaska) pozostały wolne od lodu z powodu zbyt niskich opadów. W obszarach tych oraz na przedpolu lądolodu

Autor: dr Krzysztof Jarzyna z Instytutu Geografii UJK w Kielcach

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 4 =