Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Kosmos - Droga Mleczna, galaktyki, gwiazdozbiory

Ostatnio komentowane
Bardzo przydatne. Dziękuję serdecznie. Tylko mam mały dylemat z tym czwartym jeźdźce...
nieznajoma • 2017-12-11 18:44:07
zle
masz małego • 2017-12-11 16:43:10
PYR PYR PYR PSICA PSICA PSICA PSICA 3 ZŁ
alanek • 2017-12-11 10:05:32
tekst dobry
zygus • 2017-12-10 17:07:12
fajne
abla • 2017-12-10 16:07:55
Właściciel:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Kosmos - Droga Mleczna, galaktyki, gwiazdozbiory

Coelestium"  Mikołaj Kopernik (1473-1543), nawiązując do odrzuconej w Starożytności teorii Arystarcha z Samos. Widomy ruch Słońca i planet po nieboskłonie miał być efektem ruchu obrotowego Ziemi. Przyjęcie kolistych orbit planet w dalszym ciągu nie w pełni tłumaczyło ich ruch, stąd Kopernik pozostawił w swojej teorii epicykle.

Mikołaj Kopernik 
Mikołaj Kopernik (1580 r.)

Pełny triumf teorii heliocentrycznej nastąpił po jej uściśleniu przez Johannesa Keplera (1571-1630), który sformułował 3 prawa ruchu planet:
1. Planety poruszają się po orbitach eliptycznych, a Słońce znajduje się w jednym z ognisk elipsy.
2. Prędkość planet w ruchu po orbicie wokółsłonecznej zmienia się – największa jest, gdy planeta jest najbliżej Słońca; jednakże pola zakreślane przez promienie wodzące planet w równych odstępach czasu są takie same.
3. Kwadraty (druga potęga) okresów obiegu planet wokół Słońca są proporcjonalne do sześcianów (trzeciej potęgi) ich średniej odległości od Słońca.

Dowodów na poparcie teorii Kopernika dostarczyły też obserwacje Galileusza, w tym zwłaszcza obserwacje faz Wenus oraz księżyców Jowisza, zaprzeczające teorii Ptolemeusza. Inny filozof przyrody tych czasów – Giordano Bruno sformułował myśl, według której Słońce jest tylko jedną z gwiazd. Wokół innych gwiazd również jego zdaniem mogą krążyć planety. Natomiast występowanie pozornego ruchu gwiazd na sferze niebieskiej w cyklu rocznym (paralaksę gwiazd) udało się z racji dużej odległości gwiazd potwierdzić dopiero w XIX w.

Autor: dr Krzysztof Jarzyna z Instytutu Geografii UJK w Kielcach

Polecamy również:

  • Budowa Układu Słonecznego - opis, geografia

    Układ Słoneczny to układ planetarny składający się ze gwiazdy centralnej - Słońca, które stanowi 99,86% masy Układu Słonecznego oraz związanych z nim siłą grawitacji i obiegających je ciał niebieskich. Więcej »

  • Ziemia w Układzie Słonecznym

    Ziemia – trzecia planeta Układu Słonecznego – leży w średniej odległości od Słońca równej 149 598 261 km. Orbita wokółsłoneczna Ziemi nie jest jednak orbitą kolistą, ale eliptyczną, a Słońce położone jest w jednym z ognisk tej elipsy. W swoim ruchu po orbicie Ziemia znajduje się... Więcej »

  • Ziemia - kształt, rozmiary, geografia

    Ziemia ma kształt zbliżony do elipsoidy obrotowej. Kształt ten jest wynikiem oddziaływania siły grawitacji oraz siły odśrodkowej obecnej w ruchu obrotowym, które powoduje lekkie spłaszczenie Ziemi na biegunach. Więcej »

  • Ruchy Ziemi - ruch obiegowy i obrotowy Ziemi

    Ziemia znajduje się w nieustannym ruchu. Najbardziej widoczne są następstwa dwóch ruchów Ziemi: ruchu obiegowego po orbicie eliptycznej wokół Słońca oraz ruchu obrotowego (wirowego), jaki Ziemia wykonuje wokół własnej osi. Więcej »

  • Księżyc - naturalny satelita Ziemi

    Księżyc to jedyny naturalny satelita Ziemi. Jest drugim pod względem jasności obiektem na sferze niebieskiej. Ma średnicę 3476 km i masą około 70 trylionów ton. Jest to odpowiednio: 27% średnicy i 0,12% masy Ziemi. Czyni to z Księżyca największego naturalnego satelitę w Układzie Słonecznym w... Więcej »

Komentarze (0)
4 + 5 =