Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Rzeźba powierzchni Polski - wiek, geneza

Ostatnio komentowane
[b]Pozdro[/b]
muah • 2018-02-23 22:40:52
.... czm kuźwa mać kłamiecie nie ładnie tak... aha i jeszcze słyszałam że ty była...
bla bla bla sra • 2018-02-23 10:51:52
prprprprprprprprpprrprprprprprprprprprprprprrprprprrpprrprprprprprrrprrrprprprprr
prprprprpr • 2018-02-22 18:08:34
v Chcesz sie pobawic? ;)
Kutas • 2018-02-22 16:52:38
Ale to nudne gówno
Pudźdolf Szary • 2018-02-21 20:00:04
Właściciel:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

W kształtowaniu rzeźby poszczególnych regionów Polski dominujące znaczenia miały w przeszłości i mają obecnie różne procesy geomorfologiczne. Różny jest też wiek rzeźby terenu.

Najdłuższą ewolucję przeszły obszary górskie i wyżynne Polski Południowej. Stare górotwory (Sudety, Góry Świętokrzyskie) i wyżyny (Wyżyna Śląska i Wyżyna Małopolska) modelowane są od ponownego wypiętrzenia w początkach orogenezy alpejskiej pod koniec ery mezozoicznej (65 mln lat temu i dawniej). Młode góry (Karpaty) zostały sfałdowane i wypiętrzone w trzeciorzędzie (w miocenie).

W obszarach górskich przeważają typy rzeźby: pogórskiej, gór niskich i średnich. Tylko Tatry, modelowane w plejstocenie przez lodowce górskie można wyróżnić jako obszar występowania rzeźby wysokogórskiej o charakterze alpejskim. W pasie Wyżyn Polskich dominują płaskowyże i garby wyżynne. Wyróżniają się na tym tle obszary zbudowane ze skał węglanowych, w których rozwinęła się rzeźba krasowa (zwłaszcza w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, gdzie istnieje wiele ostańców wapiennych).

W Polsce Środkowej i Północnej (ale też w Kotlinie Sandomierskiej) kluczowe znaczenie w kształtowaniu rzeźby miały zlodowacenia skandynawskie, po których pozostały

Autor: dr Krzysztof Jarzyna z Instytutu Geografii UJK w Kielcach

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 1 =