Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Procesy eoliczne - deflacja, korazja

Ostatnio komentowane
git
zboczony maciek • 2018-06-17 19:28:46
erl98ghurt;g
g"SMRp;b' • 2018-06-17 13:48:24
istnieją też możliwości zweryfikowania rozkładu alkoholu we krwi w sposób matematycz...
aśka • 2018-06-17 11:01:08
ok
andrzej duda • 2018-06-14 10:31:18
Unia w Krewie 1386? Od kiedy? Unia w Krewie to rok 1385.
jjj • 2018-06-14 05:18:25
Właściciel:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Procesy eoliczne to inaczej rzeźbotwórcza działalność wiatru (nazwa pochodzi od Eola – władcy wiatrów w mitologii grackiej). Skuteczność wiatru w rzeźbieniu podłoża zależy od jego siły oraz charakteru podłoża (rodzaj skał podłoża i roślinność – jej brak sprzyja zachodzeniu tych procesów). Formy eoliczne tworzą się więc najłatwiej na obszarach pustynnych, na wybrzeżach morskich i w klimatach zimnych.

Erozyjna działalność wiatru polega na wywiewaniu materiału luźnego (pył-piasek-drobny żwir) - deflacji. Materiał ten może być niesiony przez wiatr, odbijać się od powierzchni, wykonując niebyt wysokie „skoki” lub tylko toczyć się po powierzchni ziemi. W efekcie deflacji tworzą się zagłębienia – misy deflacyjne (np. depresja Al.-Kattara w Egipcie).

Niesiony przez wiatr materiał drobny szlifuje i żłobi skały uderzając o nie (korazja) – najsilniej przy powierzchni ziemi, gdyż wiatr jest w stanie podnieść drobny materiał skalny tylko do pewnej wysokości. Tworzą się w efekcie grzyby skalne i długie na wiele kilometrów żebra skalne o przebiegu zgodnym z przeważającym kierunkiem wiatru zwane jardangami.

Grzyb skalny 
Grzyb skalny na Białej Pustyni - Egipt; autor: Christine Schultz (29.12.2003), źródło: wikipedia.org

 

Bardziej znane są formy powstałe w rezultacie akumulacyjnej działalności wiatru. Są to

Autor: dr Krzysztof Jarzyna z Instytutu Geografii UJK w Kielcach

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 2 =