Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Piętra roślinności w górach - opis

Ostatnio komentowane
I love reading these articles because they're short but inimaortfve.
Momojay • 2014-12-21 21:36:41
RokuWystarczy poszerzyć logo o 5cm A co do samej strnoy jeszcze, to wygląda fajnie, ale...
Ayu • 2014-12-21 21:21:55
Didn't know the forum rules allowed such bralilint posts.
Junpei • 2014-12-21 21:12:02
Francisco tens toda a raze3o, por lapso eu coloquei escloa municipal, ele andava no que aq...
Gomathi • 2014-12-21 20:59:08
""Zrf3b coś dla ludzkości, jeżeli masz takie poglądy, i pailnj sobie w łeb. Trzeba by...
Richard • 2014-12-21 20:36:53
Właściciel:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

położonych w strefie klimatu okresowo suchego występuje dolna granica lasu, związana ze wzrostem wysokości opadów. Górna granica lasu jest wskaźnikiem spadku temperatury powietrza poniżej pewnego progu.

 Piętra roślinnośći Alp
Piętra roślinności - Alpy; autor: Pethrus (6.02.2012), Hike395 (tłum. ang.); źródło: wikipedia.org

 

Liczba i układ pięter roślinnych oraz wysokość ich granic zależy od: szerokości geograficznej, wysokości i kierunek przebiegu pasma górskiego, czy ekspozycji stoków (inaczej granice pięter kształtują się na stokach południowych i północnych, zawietrznych i dowietrznych, zwróconych w stronę morza i w stronę lądu).

W górach Europy Środkowej (np. w Karpatach i Alpach) występują następujące piętra roślinności:
- piętro pogórza,
- piętro regla dolnego (buczyna),
- piętro regla górnego (bór świerkowy).
- piętro kosodrzewiny (subalpejskie),
- piętro halne (piętro alpejskie) – piętro naturalnych łąk górskich powyżej klimatycznej granicy lasu,
- piętro turni – skalne (piętro subniwalne),
- piętro śnieżne (piętro niwalne) powyżej klimatycznej granicy wieloletniego (wiecznego) śniegu.

W górach okołorównikowych rozkład pięter jest inny. Przedstawiono go na przykładzie Andów w Ameryce Południowej:
- tierra caliente (ziemia gorąca) – do ok. 600 m n.p.m. – z typowym dla strefy wilgotnym lasem

Autor: dr Krzysztof Jarzyna z Instytutu Geografii UJK w Kielcach

Polecamy również:

Przepisz kod:
wczytaj nowy