Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Piętra roślinności w górach - opis

Ostatnio komentowane
ja niestety tez mam :(
Paulinka • 2015-08-24 11:29:31
@Stefan, dziękujemy za zwrócenie uwagi. Poprawiliśmy datę.
ADMIN • 2015-08-18 09:34:24
Zamiast "ΔL = constans" napisałbym ΔL = 0 albo L = constans. "Δ" (delta) oznacza bowi...
Marcin • 2015-08-11 06:20:22
tekst przydatny, ale jeszcze zaden mysliciel nie odkryl "jak pozbyc sie leku przed smierc...
ewre • 2015-08-08 10:37:57
Nigdy nie było tzw. plemion polskich.Albo plemion lechickich. Polanie nie byli i nie są ...
Wojciech • 2015-07-26 21:10:45
Właściciel:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

położonych w strefie klimatu okresowo suchego występuje dolna granica lasu, związana ze wzrostem wysokości opadów. Górna granica lasu jest wskaźnikiem spadku temperatury powietrza poniżej pewnego progu.

 Piętra roślinnośći Alp
Piętra roślinności - Alpy; autor: Pethrus (6.02.2012), Hike395 (tłum. ang.); źródło: wikipedia.org

 

Liczba i układ pięter roślinnych oraz wysokość ich granic zależy od: szerokości geograficznej, wysokości i kierunek przebiegu pasma górskiego, czy ekspozycji stoków (inaczej granice pięter kształtują się na stokach południowych i północnych, zawietrznych i dowietrznych, zwróconych w stronę morza i w stronę lądu).

W górach Europy Środkowej (np. w Karpatach i Alpach) występują następujące piętra roślinności:
- piętro pogórza,
- piętro regla dolnego (buczyna),
- piętro regla górnego (bór świerkowy).
- piętro kosodrzewiny (subalpejskie),
- piętro halne (piętro alpejskie) – piętro naturalnych łąk górskich powyżej klimatycznej granicy lasu,
- piętro turni – skalne (piętro subniwalne),
- piętro śnieżne (piętro niwalne) powyżej klimatycznej granicy wieloletniego (wiecznego) śniegu.

W górach okołorównikowych rozkład pięter jest inny. Przedstawiono go na przykładzie Andów w Ameryce Południowej:
- tierra caliente (ziemia gorąca) – do ok. 600 m n.p.m. – z typowym dla strefy wilgotnym lasem

Autor: dr Krzysztof Jarzyna z Instytutu Geografii UJK w Kielcach

Polecamy również:

Przepisz kod:
wczytaj nowy