Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Era prekambryjska - opis, wydarzenia

Ostatnio komentowane
Przydało się ^^
Psotkaa • 2016-12-08 13:59:22
kappa xdddddddd
kk • 2016-12-07 19:00:41
Do d**y
Hn 88H • 2016-12-06 20:48:20
Polecam
Ola6a • 2016-12-05 19:19:19
super
sr • 2016-12-05 18:58:48
Właściciel:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Era prekambryjska - opis, wydarzenia

Prekambr to nieformalny okres zapisu dziejów Ziemi trwający od jej powstania do kambru (początek kambru 542 mln lat temu). Obejmuje on nieomal 85% dziejów Ziemi. Dzieli się na dwa eony: archaik i proterozoik, poprzedzone przez kolejny nieformalny okres zapisu dziejów Ziemi – hadeik.

W prekambrze ukształtowała się twarda skorupa ziemska. Powstały wtedy najstarsze skały budujące tarcze kontynentalne i podłoże platform kontynentalnych, stanowiące krystaliczne trzony współczesnych płyt tektonicznych. Zachodziły pierwsze ruchy górotwórcze. Na początku prekambru (4,0-3,8 mld lat temu) ukształtował się też pierwotny ocean, w którym rozwinęły się pierwsze organizmy żywe.

Miały też miejsce pierwsze zlodowacenia, zlodowacenie hurońskie 2,3 mld lar temu. Uważa się, że ostatnie ze zlodowaceń prekambryjskich (zlodowacenia eokambryjskie – 780-635 mln lat temu – z przerwami) mogło doprowadzić do całkowitego zamarznięcia Ziemi.

Około 3,8 mld lat temu pojawiły się pierwsze organizmy żywe –  bakterie beztlenowe, archeany i sinice. Około 2,5 mld lat temu pojawiły się organizmy fotosyntezujące. To właśnie ich procesy życiowe doprowadziły do uwolnienia tlenu do atmosfery ziemskiej. W proterozoiku najważne wśród nich były sinice. Pozostały po nich do dzisiaj stromatolity. Są to cienkie warstwy (laminy) skał węglanowych wytrąconych z wody morskiej jako efekt uboczny procesów życiowych sinic.

Fauna ediakarańska
Skamieniałość Dickinsonia costata (fauna ediakarańska); źródło: wikipedia.org

 

Pod koniec prekambru pojawiły się organizmy wielokomórkowe, pozbawione jednak szkieletu zarówno zewnętrznego, jak i wewnętrznego. Najbardziej znane spośród tych stworzeń jest tzw. fauna z Ediacara (nazwa od niskich wzgórz w Południowej Australii) – 610-542 mln lat temu. Większość z nich miała wielkość nie większą niż 25 cm. Różnią się znacznie od późniejszych zwierząt morskich.

Autor: dr Krzysztof Jarzyna z Instytutu Geografii UJK w Kielcach

Polecamy również:

  • Era paleozoiczna - okresy, charakterystyka. Kambr, sylur, karbon i inne

    Paleozoik to najstarsza era fanerozoiku. Trwał 290 mln lat, zaczynając od około 542 mln lat temu, a kończąc około 251 mln lat temu. Dzieli się na sześć okresów. Więcej »

  • Era mezozoiczna - charakterystyka

    Mezozoik to druga w kolejności era fanerozoiku. Trwał 186 mln lat, zaczynając od około 252 mln lat temu, a kończąc około 66 mln lat temu. Dzieli się na trzy okresy: - trias (252-201 mln lat temu), - jurę (201-145 mln lat temu), - kredę (145-66  mln lat temu). Więcej »

  • Era kenozoiczna - charakterystyka

    Kenozoik to ostatnia, w dalszym ciągu trwające era fanerozoiku. Zaczął się 66 mln lat temu. Dzieli się obecnie na trzy okresy:- paleogen (66-23 mln lat temu),- neogen (23-2,5 mln lat temu),- czwartorzęd (od 2,5 mln lat temu do dziś).Dawniej paleogen i neogen łączono razem pod nazwą trzeciorzęd. Na paleogen składają... Więcej »

Komentarze (0)
4 + 3 =