Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Odkrycie jądra atomowego – doświadczenie Rutherforda

Ostatnio komentowane
nmmm
poiyt • 2017-12-16 06:39:30
xd
xdddddd • 2017-12-14 19:21:21
jeba* gnypa
KRÓL BURSY • 2017-12-14 09:56:00
Coś tu nie gra - notacji bra-ket używa Dirac już w "Principles of Quantum Mechanics" (I...
elpe • 2017-12-13 20:17:11
NIC NIE WYTLUMACZONE NIE POLECAM A TFU POLECAM HOFFMANOWA MEMES
(TYLKO PRUS) • 2017-12-13 18:05:05
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Odkrycie jądra atomowego – doświadczenie Rutherforda

Jądro atomowe zostało odkryte w 1911 roku przez Ernesta Rutherforda, który dwa lata wcześniej rozpoczął wraz ze swoimi współpracownikami Hansem Geigerem i Ernestem Marsdenem serię doświadczeń, polegających na przepuszczaniu wiązki cząstek alfa przez cienką złotą folię (grubości ok. 4μm) i zliczaniu ich ilości dla różnych kątów rozproszenia (φ).
 
Rys.1. Schemat aparatury użytej w doświadczeniu Rutherforda.

Wynik doświadczenia był bardzo zaskakujący, bowiem pewna część cząstek alfa odbijała się od folii lub ulegała odchyleniu o pewien kąt od pierwotnego kierunku ruchu. Zjawiska tego nie można było wyjaśnić w oparciu o obowiązujący do roku 1911 model atomu, który został zaproponowany przez J.J. Thomsona. Zgodnie z tym modelem dodatni ładunek jest równomiernie rozłożony w całej objętości atomu, a bardzo lekkie elektrony znajdują się w przypadkowych miejscach – jak rodzynki w cieście. Gdyby model Thomsona był słuszny, wówczas rozproszenie cząstek alfa nie mogłoby mieć miejsca, bowiem stosunkowo mała gęstość ładunku dodatniego nie byłaby w stanie „przeciwstawić się” ciężkim i szybkim cząstkom alfa – tak jak kartka papieru nie jest wstanie zatrzymać pocisku artyleryjskiego. Również elektrony

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 5 =