Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Fala stojąca - węzły i strzałki

Ostatnio komentowane
super
Zuzia • 2017-04-29 15:37:06
nienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienie...
d • 2017-04-28 11:25:43
Its too bored. :v Lmao.
I'm. • 2017-04-27 18:48:44
całkiem spoko
Ferdynand Kiepski • 2017-04-27 18:05:16
Aparat Golgiego w komórkach roślinnych ma połączenie z ER.
Karol • 2017-04-27 07:34:02
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Fala stojąca - węzły i strzałki

W odróżnieniu do fal biegnących amplituda fali stojącej jest zależna od położenia (x) danego elementu fali (w przypadku fal biegnących amplituda w każdym punkcie była identyczna) i wyraża się wzorem:

y=2Asin\left( \frac{2 \pi }{ \lambda }  \cdot x\right)

gdzie: A – amplituda interferujących fal, λ – długość fali.

Jak wynika z równania amplituda fali stojącej osiąga wartość zero, tylko w przypadku, gdy funkcja sinus osiąga wartość zero. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy argument funkcji sinus jest równy całkowitej wielokrotności π:


 \frac{2 \pi }{ \lambda } \cdot x=n \pi    gdzie: n = 0, 1, 2, …

Przekształcając ostatnie wyrażenie, otrzymamy wartości x, dla których amplituda fali jest równa zero, czyli miejsca gdzie znajdują się węzły fali stojącej.

x= \frac{n \lambda }{2}

Amplituda fali stojącej osiąga wartość maksymalną, równą 2A wówczas, gdy sinus osiąga swoją maksymalną wartość. Jest to spełnione dla argumentów spełniających warunek:

 \frac{2 \pi }{ \lambda } \cdot x=(2n+1) \pi  ,  gdzie n = 0, 1, 2, ….

Przekształcając równanie, otrzymamy położenia strzałek fali stojącej, czyli miejsc gdzie wychylenie fali osiąga wartość maksymalną, czyli 2A.

x= \frac{(2n+1)}{2}  \cdot  \lambda

Na rysunku przedstawiono falę stojącą z zaznaczonymi węzłami i strzałkami.

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 3 =