Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Dyfrakcja i interferencja światła

Ostatnio komentowane
Czy mutacje samych rybosomów 70s lub 80s mogą powodować choroby dziedziczne?
GreenPea • 2016-12-05 10:16:04
aale fajne
nwm • 2016-12-04 13:32:24
nojs
lol • 2016-12-04 11:05:26
ten nademną to pedał XD
mojstaryjestfanatykiemwedkarstwa • 2016-12-03 17:51:08
elo
lolek • 2016-12-03 10:57:03
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Dyfrakcja i interferencja światła

Światło ma naturę falową, więc musi ulegać zjawiskom typowo falowym takim jak dyfrakcja i interferencja.

Dyfrakcja (ugięcie fali) polega na zmianie kierunku rozchodzenia się fali w wyniku napotkania przez nią przeszkody, której wielkość jest porównywalna z długością fali. W przypadku fal świetlnych, których długość jest rzędu kilkuset nanometrów, zjawisko dyfrakcji zachodzi tylko wtedy, gdy przeszkody nie są większe niż kilka mikrometrów. Zjawisko dyfrakcji światła tłumaczy zasada Huygensa, która głosi, że każdy punkt ośrodka do którego dotrze fala jest źródłem nowej fali kulistej.

Konsekwencją dyfrakcji jest zjawisko interferencji, czyli nakładania się na siebie fal spójnych. Powstające w wyniku dyfrakcji kulistej fale świetlne mają tą samą długość i amplitudę, więc spełniają wszystkie warunki, jakie muszą być spełnione by zaszło zjawisko interferencji. Jeżeli różnica faz pomiędzy ugiętymi na przeszkodzie falami jest całkowitą wielokrotnością długości fali, to fale się wzmocnią (interferencja konstruktywna), natomiast gdy ta różnica jest równa całkowitej, nieparzystej wielokrotności połowy długości fali, to fale się wygaszą (interferencja destruktywna). Obraz dyfrakcyjny światła jest zatem układem na przemian ułożonych jasnych i ciemnych prążków dyfrakcyjnych.

Zjawisko dyfrakcji ogranicza zakres stosowalności praw optyki geometrycznej, gdyż w przypadku małych przeszkód, na jakie może napotkać promień świetlny, mamy do czynienia z odstępstwem od prostoliniowego rozchodzenia się światła. Dyfrakcja ogranicza zdolność rozdzielczą przyrządów optycznych, co ogranicza ich możliwości do powiększania obrazów.

Polecamy również:

  • Dyfrakcja światła na pojedynczej szczelinie

    Fala świetlna padając na przeszkodę w postaci wąskiej szczeliny ulega zjawisku dyfrakcji, w wyniku czego na ekranie pojawia się charakterystyczny obraz dyfrakcyjny, składający się z centralnego jasnego prążka oraz mniej intensywnych, ułożonych na przemian jasnych i ciemnych prążków pobocznych. Więcej »

  • Dyfrakcja światła na otworze kołowym

    Fala świetlna padająca na przeszkodę w postaci małego otworu kołowego o ulega zjawisku dyfrakcji, w wyniku czego ugięte fale interferują ze sobą, dając na ekranie obraz dyfrakcyjny, składający się z centralnego jasnego krążka oraz mniej intensywnych, ułożonych współśrodkowo na przemian jasnych i ciemnych... Więcej »

  • Dyfrakcja światła na dwóch szczelinach

    Na rysunku przedstawiono falę świetlną, która pada na przeszkodę w postaci dwóch bardzo wąskich szczelin, położonych w odległości d od siebie. Więcej »

Komentarze (0)
5 + 1 =