Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Drgania wymuszone i rezonans

Ostatnio komentowane
ten tekst jest bardzo osobisty
stalker • 2018-01-16 19:50:27
www.wp.pl
as • 2018-01-15 17:25:25
Ty fajny
Fajnioszek • 2018-01-14 21:10:46
Śmierć Husa ukazuje prawdę o papiestwie, zresztą po dziś dzień te funkcje się nie z...
Małgorzata Konstańczak. • 2018-01-14 12:54:49
bardzo fajne i pomogło mi wypełnić zeszytb lektur
killer • 2018-01-14 12:44:13
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Drgania wymuszone i rezonans

Z omówionych wcześniej przykładów ciał wykonujących drgania harmoniczne wynika, że każdy układ ma charakterystyczny dla siebie okres drgań (T),  a więc i częstotliwość (f), gdyż:

f= \frac{1}{T}
 

Częstotliwość drgań własnych układu (f0) może zależeć m.in. od takich wielkości jak:  masa, moment bezładności, długość czy współczynnik sprężystości.

Jeżeli oscylator harmoniczny jest pobudzany do drgań siłą, która jest okresowo zmienna, to porusza się on wówczas z częstotliwością wymuszenia (f). W takim przypadku amplituda drgań (A) silnie zależy od częstotliwości. Jeżeli częstotliwości zmian siły wymuszającej drgania jest równa częstotliwości drgań własnych układu (f = f0), to amplituda osiąga wartość maksymalną – mamy wówczas do czynienia ze zjawiskiem rezonansu.

Cechą charakterystyczną rezonansu jest wyjątkowo intensywne pochłanianie energii, będącej wynikiem pracy wykonywanej przez siłę wymuszającą drgania układu.

Najprostszym przykładem rezonansu jest huśtawka, wprawiana w ruch harmoniczny stosunkowo niewielką siłą i mimo to osiągająca dużą amplitudę drgań. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy pchnięcia huśtawki następują zawsze w kierunku zgodnym z jej ruchem oraz gdy ich częstotliwość jest zgodna z częstotliwością ruchu własnego huśtawki.

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 3 =