Pinokio

Jeden włoski stolarz pewnego dnia znalazł kawałek drewna, który mówił ludzkim głosem. Dał go swojemu przyjacielowi Dżeppetto, który zrobił z niego małego pajacyka. Nazwał go Pinokio traktował go jak syna, którego nigdy nie miał. Pajacyk z drewna od razu zaczął psocić. Nie zamierzał słuchać bardzo dobrych rad, które dawał mu gadający Świerszcz. Na każdy temat miał własne zdanie. Sadził, że jest bardzo mądry i samodzielny.  
Pinokio uciekł od swojego ojca. Dżeppetto w czasie pościgu został aresztowany przez policję. Pajacyk był samotny, głodny i dodatkowo przypalił sobie drewnianą nogę na gorącym piecu. Kiedy powrócił Dżeppetto podzielił się z pajacykiem swoim śniadaniem, naprawił mu nogi, a nawet sprzedał własny kaftan, aby kupić elementarz. Pinokio poszedł do szkoły, gdzie miał się uczyć, lecz po drodze jego uwagę przykuł kukiełkowy teatrzyk. Sprzedał swój nowy elementarz, aby mieć pieniądze na zakup biletu.
Lalki w teatrze powitały go z entuzjazmem. Nagle pajacyka złapał Ogniojad, który był dyrektorem tego teatru i zamierzał zrobić z niego podpałkę. W gruncie rzeczy był on jednak dobrym człowiekiem, wypuścił Pinokio na wolność. Podarował mu nawet pięć monet ze złota, aby dał je swemu biednemu ojcu.
W czasie powrotnej drogi do domu Pinokio napotkał dwóch oszustów: Lisa i Kota. Przyrzekli, że zaprowadzą pajaca na pole, gdzie z p...
To tylko 30% tekstu zobacz całość »

Uzyskaj pełny dostęp

To tylko 30% calej tresci. Aby uzyskac dostep do calego materialu jak rowniez do wszystkich wypracowan i streszczen na stronie:

Wyślij SMS o treści: koddeszkola na numer 73480

Dostęp ważny przez 1 tydzień
Koszt to tylko 3zł + VAT!!! | Problemy z kodem?
Nie chcesz wysyłać SMS-a?


Zobacz podobne teksty: